ตัวกันอยู่ในที่พักพร้อมกับเจ้าอ้วนน้อย หวังยี่เฟิง ศิษย์พี่อัน หยุนเจิ้ง หยางหลิง และคนอื่น ๆ พวกเขาดื่มด้วยกันและคุยเกี่ยวกับทุกอย่าง และเสียงหัวเราะก็ดังสะท้อนออกไปอย่างต่อเนื่อง“เจี้ยนเฉิน ข้าได้ตัดสินใจแล้ว เมื่อเจ้าจากไปจากตระกูลเจียงหยางแล้ว หวังยี่เฟิง ศิษย์พี่อัน หยุนเจิ้ง และข้าจะออกไปฝึกฝน พวกเราจะท่องไปในทวีปเทียนหยวน การที่เก็บตัวและฝึกฝนทุกวันเหมือนปิดตัวจากโลกภายนอก มันไม่ได้มีประโยชน์มากอะไรเลย”เจี้ยนเฉินพยักหน้ารับในใจ แม้ว่าความสามารถของเจ้าอ้วนน้อยนั้นจะน่าประทับใจ แต่อายุของเขาก็ยังเป็นอีกเรื่องหนึ่งเหมือนกัน เขายังขาดประสบกการณ์ ดังนั้นการท่องไปในทวีปเทียนหยวนจึงเป็นประโชนน์มากสำหรับเขา“ตูกู่เฟิงอยู่ที่เมืองทหารรับจ้างในตอนนี้ และกำลังรับตำแหน่งผู้อาวุโสคุมวินัยอยู่ เขารับผิดชอบในการลงโทษทหารรับจ้างที่ทำผิด…”“ตั้งแต่ที่น้องสะใภ้โหยวเยว่จากไปกับเจ้า การบริหารเมืองอัคนีก็อยู่ในมือของไป่เหลียน นางบริหารเมืองอย่างเป็นระเบียบและก็เพิ่มสมาชิกระดับสูงมาเป็นจำนวนมากในการบริหารด้วยเช่นกัน ในตอนนี้ เมืองกำลังโตขึ้นทุกวันทุกวัน ด้วยชื่อของเจ้า เจี้ยนเฉิน เซียนผู้คุมกฎหลายคนก็ถูกดึงดูดเข้ามา บรรพชนของเจ้า ไป๋ไฮก็ไปกับไป๋เหลียนที่เมืองด้วย เพื่อช่วยปกป้องนางในขณะที่เขาดูแลการฝึกฝนของนางอยู่”ที่โต๊ะ เจี้ยนเฉินได้เข้าใจสถานการณ์ของเมืองทหารรับจ้างมากขึ้นจากสหายรักของเขา เขารัก
