ดี” เสี่ยวเยี่ยพูดหลังจากที่คิดหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้ารับเบา ๆ ในตอนท้าย “เอาล่ะ ถ้างั้น เด็กคนนี้จะถูกเรียกว่าเสี่ยวเป่าในอนาคต”“อาจารย์ ทิ้งเสี่ยวเป่าไว้กับพวกเราทั้งสองเถอะ พวกเราจะรับผิดชอบการเลี้ยงดูเขาเองในอนาคต” เสี่ยวเยี่ยหัวเราะคิกคัก ก่อนที่จะยื่นมือไปเพื่ออุ้มเสี่ยวเป่า“ไม่จำเป็น” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ค่อย ๆ ถอยออกไปไกลพร้อมกับเสี่ยวเป่า นางพูด “ข้าจะดูแลเสี่ยวเป่าเอง เสี่ยวเหยียน เสี่ยวเยี่ย ลงไปจากภูเขาและไปหานมชั้นดีมาทันที พวกเจ้าทั้งสองจะรับผิดชอบเกี่ยวกับอาหารของเสี่ยวเป่าในอนาคต”“เจ้าค่ะ อาจารย์!” เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยตอบกลับพร้อมกัน แม้ว่าพวกนางดูเหมือนจะสลดใจ“ฉินฉิน เจ้าควรจะพักผ่อนสักสองสามวัน ข้าจะเล่นพิณให้เจ้าฟังในสามวันนี้เพื่อที่เจ้าจะได้เข้าใจเพลงแห่งสวรรค์” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์พูดเบา ๆ ก่อนที่จะหายไปหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์นั่งมึนงงอยู่ที่หินใหญ่ในห้องลับพร้อมกับเสี่ยวเป่าที่อยู่ในอ้อมแขนของนาง ท่าทางของนางนั้นซับซ้อนพร้อมทั้งมีความเครียดผสมอยู่ในนั้นเสี่ยวเป่าดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความเครียดของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และเริ่มส่งเสียงออกมา เขาจ้องที่หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ด้วยดวงตาโตบริสุทธิ์ด้วยความอยากรู้ ในขณะที่เขาขยับแขนอย่างไม่รู้ตัวหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์มองไปที่เสี่ยวเป่าและลอบถอนใ
