งสุดและมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉิน เขาถามทุกข์สุขของเจี้ยนเฉินด้วยความห่วงใยก่อนที่จะรีบจากไปพร้อมกับผู้อาวุโสสูงสุดเซียนผู้คุมกฎจากตระกูลโบราณทั้งหมดก็มาช่วยหัวหน้าตระกูลของตนเอง และจากไปจากโถงศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน บางส่วนกลับไปที่ตระกูลของพวกเขา ในขณะที่คนอื่นที่เหลือยังอยู่ พวกเขาต้องการที่จะเห็นว่าโถงศักดิ์สิทธิ์จะกลายเป็นของใครในตอนท้ายตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบบางส่วน นิกายยิหยวน ตระกูลเจียงหยาง และอารามจิตพิสุทธิ์ก็เลือกที่จะจากไป เหลือเพียงตระกูลผู้พิทักษ์อีก 7 ตระกูลที่ยังอยู่ ในขณะที่คนจากเมืองทหารรับจ้างก็ยังอยู่ต่อเช่นกัน หลายคนห่วงเรื่องโถงศักดิ์สิทธิ์มากเจี้ยนเฉินเลิกคิดเกี่ยวกับโถงศักดิ์สิทธิ์ เขาพูดกับรุยจิน “โหยวเยว่สบายดีหรือไม่ ผู้อาวุโสรุยจิน ? “รุยจินส่ายหน้าพลางตอบว่า “โหยวเยว่ยังไม่ออกมาเลย”“อะไรนะ? โหยวเยว่ยังไม่ออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินตกใจหลังจากได้ยินและเริ่มกังวลคลื่นพลังงานที่ทรงพลังปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของพวกเขาในตอนนี้ เขาหันไปทันทีเพื่อมองไปเมื่เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เขาพบว่าโถงศักดิ์สิทธิ์ได้หยุดดูดซับพลังแสงจันทร์และสั่นอย่างรวดเร็ว มันกลายเป็นขนาดเท่ากำปั้นในไม่เวลาไม่ถึงวินาที มันกลายเป็นโถงศักดิ์สิทธิ์ขนาดเล็กที่ประณีตมากเมื่อไม่มีโถงศักดิ์สิทธิ์บังอยู่ หญิงที่สวยงามในชุดสีม่วงก็ปรากฎขึ้นมาต่อหน้าทุกคน“เยว่เอ๋อ ! ” เจี้ยนเฉินอ
