ช้า ๆ ชายชราที่แต่งตัวธรรมดาเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ เขาเป็นบรรพชนตระกูลหวงกู่“หลวนเอ๋อที่รัก ทำไมเจ้าถึงได้หยุดฝึกฝนล่ะ ? เจ้าต้องฝึกฝนหนักเพื่อที่จะเป็นเซียนผู้คุมกฎให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเจ้าเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว ข้าจะปล่อยบรรพชนของเจ้าไป” บรรพชนยิ้มให้หวงหลวน อย่างไรก็ตาม มันก็ดูค่อนข้างน่ากลัวในห้องที่สลัว ๆ นี้“บรรพชนของข้าเป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ ? ” หวงหลวนข่มความเกลียดที่รุนแรงในใจของนางเอาไว้ในใจและถามออกไปด้วยท่าทางปกติ นางไม่ใช่คู่มือของบรรพชนในตอนนี้“อย่ากังวลไปเลย บรรพชนของเจ้าสบายดีมากในตอนนี้ ข้าไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาไม่ดีเลยแม้แต่น้อย” บรรพชนตระกูลหวงกู่ยิ้มในขณะที่เขาสำรวจดูหวงหลวน เขาลอบถอนใจ “ร่างจิตวิญญาณน้ำสามารถฝึกได้ด้วยอัตราเร็วที่เหลือเชื่อเมื่อมันพบกับวิธีการฝึนฝนที่เหมาะสม ข้าไม่คิดเลยว่าหญิงคนนี้จะเป็นถึงเซียนสวรรค์วัฏจักรที่ 6 ได้เร็วถึงขนาดนี้”บรรพชนเดินไปที่ข้างหวงหลวนอย่างช้า ๆ เขากัดนิ้วชี้และบีบเลือดหยดหนึ่งออกมา มันลอยอยู่กลางอากาศ และเขาก็ใช้มันวาดภาพด้วยนิ้วชี้ของเขา“เจ้ากำลังจะทำอะไรน่ะ ? ” ใบหน้าของหวงหลวนเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อนางเห็นสิ่งที่ชายชรากำลังจะทำ นางรู้สึกถึงลางร้าย และนางก็เริ่มถอยออกไปอย่างระมัดระวังทันทีสักพักต่อมา ข้อความที่ซับซ้อนและอ่านไม่ออกก็ถูกวาดขึ้นมาโดยบรรพชนตระกูลหวงกู่ มันสว่างไปด้วยแสงสีแดงที่ชั่วร้ายดูเหมือนจะเต็มไปด
