า“เจ้ากำลังจะทำอะไรน่ะ ? ” ใบหน้าของหวงหลวนเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อนางเห็นสิ่งที่ชายชรากำลังจะทำ นางรู้สึกถึงลางร้าย และนางก็เริ่มถอยออกไปอย่างระมัดระวังทันทีสักพักต่อมา ข้อความที่ซับซ้อนและอ่านไม่ออกก็ถูกวาดขึ้นมาโดยบรรพชนตระกูลหวงกู่ มันสว่างไปด้วยแสงสีแดงที่ชั่วร้ายดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายชายชรามองไปที่หวงหลวนและหัวเราะคิกคัก “ศิษย์รักของข้า อย่ากังวลไป อาจารย์รักศิษย์อยู่แล้ว อาจารย์จะไม่ทำร้ายเจ้า มา มาที่ข้าง ๆ อาจารย์นี้” ชายชราขยับเข้าไปใกล้หวงหลวนขึ้นเรื่อย ๆห้องไม่ได้ใหญ่เลย ดังนั้นหวงหลวนจึงถอยไปติดกำแพงในไม่ช้า แม้ว่าประตูจะเปิดกว้างอยู่ แต่ก็มีม่านพลังอยู่ด้านนอก ดังนั้นนางจึงไม่สามารถหนีได้เลย แม้ว่านางจะไม่มีหนทางหนี แต่นางก็ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย นางรู้ว่าความพยายามในการต่อต้านบรรพชนตระกูลหวงกู่ที่เป็นเซียนผู้คุมกฎมานานแล้วคงไม่ได้ผลอะไร หลังจากที่คิดสักพัก นางก็หลับตาและยอมรับสถานการณ์อย่างเงียบ ๆชายชรามาถึงตรงหน้าหวงหลวนและยิ้มอย่างชั่วร้าย เขานำข้อความที่อยู่ที่ปลายนิ้วของเขาเข้าไปที่บริเวณหว่างคิ้วของหวงหลวนอย่างช้า ๆทันทีที่ตราข้อความสีแดงโลหิตสัมผัสเข้าที่ผิวหนังของนาง มันก็หายเข้าไปในหัวของนาง หวงหลวนแสดงท่าทางเจ็บปวดออกมา และนางก็ครางด้วยความทรมานอย่างควบคุมไม่ได้ นางรู้สึกปวดหัวมาก เหมือนว่าวิญญาณของนางกำลังถูกฉีกออกรอยยิ้มของชายชรายิ่งชั่ว
