ากจากแต่ก่อนเช่นกัน ความมีเกียรติและเย่อหยิ่งที่เห็นได้ชัดก่อนหน้านี้ก็ได้หายไป นางมีความปรารถนาที่แรงกล้าและเติบโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และเงียบขรึมทันใดนั้นเอง แสงสีฟ้าครามรอบ ๆ หวงหลวนก็หายไป นางลืมตาที่ซ่อนความเกลียดชังมากมายของนางขึ้นอย่างช้า ๆ“คัมภีร์ทานตะวันมหัศจรรย์จริง ๆ หลังจากที่ฝึกฝนมาหลายปี พิษส่วนใหญ่ที่ตาแก่ชั่วช้านั้นทิ้งไว้ก็ถูกกดไป มีเหลืออยู่เพียงปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับข้า ถ้าข้ายังฝึกฝนอย่างหนักต่อไป ข้าจะสามารถทำลายม่านพลังของตาแก่ชั่วช้านั่นได้ทันทีเมื่อข้าได้เป็นเซียนผู้คุมกฎ ข้าจะพุ่งออกไปและสู้กับเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย หลังจากนั้น ตระกูลก็จะได้รับข่าวในไม่ช้า ดังนั้นพวกเขาก็จะสามารถมาช่วยท่านบรรพชนได้อย่างแน่นอน” หวงหลวนคำนวณเอาไว้ในใจในขณะที่ใบหน้าของนางแสดงความแน่วแน่ออกมาหลังจากที่ติดอยู่มาหลายปี นางก็เข้าใจหลายเรื่องได้อย่างทะลุปรุโปร่ง นางรู้ว่าตระกูลหวงกู่ต้องการบางอย่างจากนางเมื่อพวกเขาจับหวงเทียนป้าไว้ในฐานะตัวประกันและยังกักขังนางไว้ให้ฝึกฝน ดังนั้น นางจึงได้ตัดสินใจว่านางคงจะต้องตายเอาไว้แล้ว เหตุผลที่นางยังคงตั้งตาฝึกฝนอยู่ในตอนนี้ เพื่อที่นางจะฝ่าออกไปจากห้องและกระจายข่าวออกไปได้ ดังนั้นบรรพชนของนางก็จะได้รับการช่วยเหลือทันใดนั้นเอง เสียงอื้ออึงก็ดังขึ้นมา ประตูเปิดออกอย่างช้า ๆ ชายชราที่แต่งตัวธรรมดาเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ เข