ก “ศิษย์รักของข้า อย่ากังวลไป อาจารย์รักศิษย์อยู่แล้ว อาจารย์จะไม่ทำร้ายเจ้า มา มาที่ข้าง ๆ อาจารย์นี้” ชายชราขยับเข้าไปใกล้หวงหลวนขึ้นเรื่อย ๆห้องไม่ได้ใหญ่เลย ดังนั้นหวงหลวนจึงถอยไปติดกำแพงในไม่ช้า แม้ว่าประตูจะเปิดกว้างอยู่ แต่ก็มีม่านพลังอยู่ด้านนอก ดังนั้นนางจึงไม่สามารถหนีได้เลย แม้ว่านางจะไม่มีหนทางหนี แต่นางก็ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย นางรู้ว่าความพยายามในการต่อต้านบรรพชนตระกูลหวงกู่ที่เป็นเซียนผู้คุมกฎมานานแล้วคงไม่ได้ผลอะไร หลังจากที่คิดสักพัก นางก็หลับตาและยอมรับสถานการณ์อย่างเงียบ ๆชายชรามาถึงตรงหน้าหวงหลวนและยิ้มอย่างชั่วร้าย เขานำข้อความที่อยู่ที่ปลายนิ้วของเขาเข้าไปที่บริเวณหว่างคิ้วของหวงหลวนอย่างช้า ๆทันทีที่ตราข้อความสีแดงโลหิตสัมผัสเข้าที่ผิวหนังของนาง มันก็หายเข้าไปในหัวของนาง หวงหลวนแสดงท่าทางเจ็บปวดออกมา และนางก็ครางด้วยความทรมานอย่างควบคุมไม่ได้ นางรู้สึกปวดหัวมาก เหมือนว่าวิญญาณของนางกำลังถูกฉีกออกรอยยิ้มของชายชรายิ่งชั่วร้ายกว่าเดิมหลังจากที่ตราประทับได้เข้าไปให้หัวของหวงหลวนได้สำเร็จสักพักต่อมา ความเจ็บปวดในหัวของนางก็เริ่มลดลงอย่างช้า ๆ ในที่สุด นางจ้องไปที่ชายชราด้วยใบหน้าที่ซีดแล้วถามอย่างเย็นชาว่า “ก่อนหน้านี้มันอะไรกัน ? เจ้าทำอะไรกับข้า ? ““นี่เรียกว่าตราประทับทาสโลหิต ข้าเพิ่งได้เรียนมันมาจากคัมภีร์โบราณ ตราประทับทาสโลหิตจะไม่ทำอันตรายกับเจ้
