ด้วยความมึนงงในขณะที่เขาพึมพำกับตัวเอง เขาหันกลับไปและออกไปจากโถงศักดิ์สิทธิ์ด้วยความสลดใจหลังจากที่เขาพูด
“หืม ไม่ใช่ว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะอย่างนั้นหรือ ถ้าพยัคฆ์ปีกเทวะไม่เข้ามาขวาง คทาก็คงตกอยู่ในมือของพวกเราไปนานแล้ว มันจะไปตกอยู่ในมือของเด็กผู้หญิงที่อ่อนแอได้อย่างไร?”“เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ? พยัคฆ์ปีกเทวะนั้นพยายามมากที่จะหยุดพวกเราเพื่อให้หญิงคนนั้นได้คทาไป เฮ้อ แย่ที่นางเป็นคู่หมั้นของเจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉินเป็นผู้สนับสนุนนางอย่างดี แม้แต่พยัคฆ์ปีกเทวะที่มีเกียรติยังช่วยนางเลย…”“เฮ้อ ลูกสาวของข้าก็เหมือนกันกับหญิงคนนี้ นางก็เป็นหญิงที่งดงามมีเสน่ห์ที่หาตัวจับยากเหมือนกัน ถ้าลูกสาวของข้าได้มีความสัมพันธ์แบบนี้กับเจี้ยนเฉินนะ มันจะดีขนาดไหนกัน…”….เสียงหารืออื้ออึงอยู่รอบรอบ หลายคนถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย พวกเขาไม่ต้องการที่จะยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ เพราะว่าพวกเขาไม่เจอกับสมบัติอื่นเลยในระหว่างการเดินทางในโถงศักดิ์สิทธิ์นอกเหนือจากคทา พวกเขาทำงานอย่างหนักมานาน แต่ในตอนท้าน พวกเขาก็ไม่ได้อะไรเลย พวกเขาจะพอใจกับการไม่ได้รับอะไรเลยได้อย่างไร ?บางคนยังมองไปที่พยัคฆ์ปีกเทวะด้วยเกลียดชังจนออกนอกหน้าและความไม่เป็นมิตร พวกเขาทั้งหมดมั่นใจมากพอตัวของพวกเขาและมั่นใจในความแข็งแกร่งของพวกเขา พวกเขาทั้งหมดเชื่อว่าถ้าไม่ใช่เพราะเสือขาว คทาคงเป็นของพวกเขาไปนานแล้วแม้ว่าหลายคนที่อยู
