รรค์และเซียนผู้คุมกฎไม่โดนโจมตีจากโถงศักดิ์สิทธิ์” เซียนสวรรค์ที่เพิ่งออกมาพูดเสียงดังหลังจากนั้นเซียนราชาที่รีบเดินทางผ่านประตูมิติมาที่กำลังจะเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ก็หยุดทันที พวกเขาทั้งประหลาดใจและสงสัยทันใดนั้นเอง ตาของพวกเขาก็แข็งทื่อและเขาก็จ้องเขม็งไปที่หลังคาของโถงศักดิ์สิทธิ์ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดสีขาวกำลังยืนอยู่อย่างภูมิใจที่ยอดโถงศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครรู้ว่าเขาปรากฎขึ้นมาเมื่อไรชายคนนี้ดูเหมือนจะหลอมรวมกับรอบ ๆ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน ไม่มีใครเห็นเขา ในขณะที่เขายืนอยู่อย่างอาจหาญบนยอดของโถงศักดิ์สิทธิ์นอกเหนือไปจากเซียนราชา ซึ่งทำให้คนทั่วไปไม่ทันสังเกตเห็นเขาเลย“มารราคะ ! ” เซียนราชาจำชายคนนี้ได้เพียงแค่มองปราดเดียว และตาของเขาก็หรี่เล็กลงทันทีในตอนนี้เอง ใบหน้าที่ดูชั่วร้ายของมารราคะกูค่อนข้างซีด เขายืนอยู่ค่อนข้างซีดเซียวบนยอดของโถงศักดิ์สิทธิ์ ในขณะที่เขาพึมพำกับตัวเอง “นางฟ้าเฮายู่นั้นสิ้นเปลืองจริง ๆ ที่ไปเอาวัตถุดิบจากดวงจันทร์มาสร้างโถงศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังแบบนี้ พลังแสงจันทร์ในโถงศักดิ์สิทธิ์นี้ทั้งแปลกและทรงพลัง อีกทั้งความแข็งแกร่งของมันก็เทียบไม่ได้กับโถงศักดิ์สิทธิ์ธรรมดา แม้ว่าข้าต้องการจะทำลายมัน มันก็คงจะยากมาก”“น่าเสียดายที่พลังงานดั้งเดิมนั่นทำให้ข้าบาดเจ็บครั้งก่อน พลังงานดั้งเดิมนี้ทรงพลังเกินไป ข้าไม่สามารถฟื้นตัวได้ในเวลาอันสั้นและความแข็งแกร
