งบรรพกาลที่เขาเพิ่งจะทำให้คงตัวเริ่มเสียการควบคุมไปอีกครั้ง สายพลังไหลออกไปอย่างควบคุมไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่ามันไม่ได้เร็วเท่าพลังเซียนของเซียนราชาสายพลังงานที่อ่อนแอสีเทาปรากฏขึ้นรอบ ๆ เจี้ยนเฉิน พลังแห่งการทำลายล้างปรากฏอยู่ในนั้น ซึ่งมันแตกต่างจากพลังงานภายในเซียนราชาคนอื่นมากเซียนราชาทั้งหมดสัมผัสได้ถึงพลังบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน แต่พวกเขาก็ไม่สนใจพลังบรรพกาลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวนี้ ในขณะที่พวกเขากำลังพยายามอยู่ความตระหนกปรากฏขึ้นในตาของเจี้ยนเฉิน พลังบรรพกาลนั้นยากที่จะเติมใหม่มาก เขาไม่สามารถเสี่ยงที่จะใช้พลังบรรพกาลเกินปริมาณได้ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็คำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า ตาของเขาลุกโชน ในขณะที่เขาทุ่มกำลังทั้งหมดในการควบคุมพลังบรรพกาล มันหยุดไหลออกทันทีภายใต้การควบคุมของเขา และพลังบรรพกาลรอบ ๆ เขาก็เริ่มเข้าใกล้เขามาทีละเล็กทีละน้อย มันกลับมาในร่างของเขาในที่สุดในตอนท้าย“แปลก พลังนั่นมันอะไรกัน ? ข้ารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ในพลังนี้ได้อย่างชัดเจน แต่ทำไมข้าถึงไม่เคยพบมันก่อนหน้านี้เลย ? ” หญิงลวงตาพึมพำในห้องที่อยู่ที่บนสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ นางขมวดคิ้วคิดทันใดนั้นเอง นางก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างออก ตาของนางลืมกว้างขึ้นทันที และใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ นางพูดออกมา “ข้าจำได้ว่าพ่อของข้าเคยเอ่ยถึงพลังงานที่ทรงพลังที่เรียกว่าพลังบรรพกาล ทำไมพลังที่เฉพาะตัวถึงเหมือนกับพลั
