รรพกาลเกินปริมาณได้ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็คำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า ตาของเขาลุกโชน ในขณะที่เขาทุ่มกำลังทั้งหมดในการควบคุมพลังบรรพกาล มันหยุดไหลออกทันทีภายใต้การควบคุมของเขา และพลังบรรพกาลรอบ ๆ เขาก็เริ่มเข้าใกล้เขามาทีละเล็กทีละน้อย มันกลับมาในร่างของเขาในที่สุดในตอนท้าย“แปลก พลังนั่นมันอะไรกัน ? ข้ารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ในพลังนี้ได้อย่างชัดเจน แต่ทำไมข้าถึงไม่เคยพบมันก่อนหน้านี้เลย ? ” หญิงลวงตาพึมพำในห้องที่อยู่ที่บนสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ นางขมวดคิ้วคิดทันใดนั้นเอง นางก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างออก ตาของนางลืมกว้างขึ้นทันที และใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ นางพูดออกมา “ข้าจำได้ว่าพ่อของข้าเคยเอ่ยถึงพลังงานที่ทรงพลังที่เรียกว่าพลังบรรพกาล ทำไมพลังที่เฉพาะตัวถึงเหมือนกับพลังบรรพกาลที่ท่านพ่อของข้าเคยเอ่ยไว้นะ ? นะ นี่คือพลังบรรพกาลอย่างงั้นหรือ….”อย่างไรก็ตาม หญิงคนนี้ก็ส่ายหน้าทันที “เป็นไปไม่ได้ พลังบรรพกาลจะปรากฏขึ้นมาในโลกนี้ได้อย่างไร ? ไม่ใช่ว่านี่เป็นพลังที่สุดยอดที่มีแต่คนที่โลกนั้นเท่านั้นที่สามารถฝึกฝนได้อย่างนั้นหรือ…”
เฮยยู่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยมีดพร้าพลังงานดั้งเดิมของเขา และเขาก็ฟันไปที่อากาศด้วยความเร็วสูง
รังสีที่สวยงามก็ปรากฏขึ้น มันพุ่งผ่านท้องฟ้าเหมือนว่ามันสามารถทำลายทุกอย่างรอบ ๆ ได้และทำให้มิติของกับดักสั่นไหวอย่างรุนแรง มีดพร้าของเฮยยู่ไม่ได้โจมตีตรงไปที่กั
