าเซียนจักรพรรดิ และสามารถต่อสู้อย่างสูสีกับพวกเขาได้บนยอดสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ มีร่างลวงตาของหญิงที่น่ารักมากกำลังนั่งอยู่บนชิ้นหยกขาวบริสุทธิ์ภายในห้องที่ปิดผนึกสนิทอยู่ ตาของนางหลับอยู่แต่ทันใดนั้นเอง นางก็ตกใจขึ้นมา ตาของนางลืมเปิดขึ้น และนางก็ร้องออกมาอย่างไม่รู้ตัว “พลังงานดั้งเดิม ! นี่คือพลังงานดั้งเดิม ! เป็นไปได้อย่างไรกัน ? ไม่ใช่ว่าพลังงานดั้งเดิมทั้งหมดถูกผนึกไว้ในมิติว่างเปล่าที่ไกลออกไปอย่างนั้นหรือ ? พลังงานดั้งเดิมมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ? “หญิงลวงตายืนขึ้นจากชิ้นหยก และอารมณ์ของนางก็ปั่นป่วน นางไม่ได้สงบและแววแห่งตื่นเต้นมาก็ปรากฎบนใบหน้าที่ลวงตาของนาง
“ถ้าพลังเซียนทั้งหมดของเจ้าถูกดูดกลืนไป เจ้าจะไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้แม้ว่าเจ้าจะเป็นเซียนราชาก็ตาม เจ้าควรจะรีบออกไปจากที่นี่ในตอนที่ยังเหลือพลังงาน” บางคนในกลุ่มคนพยายามที่จะโน้มน้าว ถ้าพลังเซียนยังเปลี่ยนไปเป็นพลังแสงจันทร์อยู่ต่อไป มันคงเป็นอันตรายมากกับทุกคน
เซียนราชาหน้าซีดมากเหมือนสีของแสงจันทร์ ภายใต้การรบเร้าของทุกคน เขาก็ลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะยืนขึ้นมาด้วยขาที่สั่นเทา เขาเดินไปที่ม่านพลังด้วยใบหน้าที่ไม่เต็มใจและเสียดาย ในขณะที่เขาทุ่มพลังทั้งหมดของเขาเพื่อกดพลังในตัวของเขาเอาไว้ เพื่อพยายามที่จะลดความเร็วของพลังเซียนของเขาที่ถูกกลืนกินไปเขาไปที่ม่านพลังอย่างรวดเร็ว แต่ในตอนที่เขากำลังจะออกไป ม่านพลังก็กั
