ที่นั่นกันเถอะ” กวานหยูไค่และหยางหลิงก็ไม่รอช้า และพวกเขาก็ตามเจี้ยนเฉินขึ้นไปในท้องฟ้ามีเซียนสวรรค์อยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำอยู่บ้าง เช่นนั้น พวกเขาจึงพุ่งขึ้นไปในอากาศทันทีที่กวานหยูไค่และหยางหลิงตามเจี้ยนเฉินไป พวกเขาใช้พลังของโลกเพื่อที่จะยกตัวเองขึ้นและทำให้เกิดแสงหลากสีที่เป็นประกายในท้องฟ้าขึ้น มันน่าดูมากเจี้ยนเฉินมาถึงที่ความสูงระดับเดียวกับโถงศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับโหยวเยว่ ทั้งสองจ้องเขม็งไปที่มัน คำสี่คำ “โถง ศักดิ์สิทธิ์ จันทร์ แจ่ม” แขวนอยู่ที่ป้ายใหญ่ที่ทางเข้าหลักการปรากฏขึ้นมาของโถงศักดิ์สิทธิ์ทำให้เกิดความโกลาหลใหญ่หลวง ร่างจำนวนมากมาถึงที่รอบ ๆ และเซียนผู้คุมกฎก็มาถึงที่ทางเข้าหลัก มีเซียนผู้คุมกฎบางคนจากสมาคมและตระกูลซาร์ข้าง ๆ หัวหน้าตระกูลทั้งแปด ใบหน้าของเซียนผู้คุมกฎทั้งหมดจากตระกูลทั้งแปดซีดและเหนื่อยล้า พวกเขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่จากการที่เขาลงโทษตัวเองก่อนหน้าในวันนี้“โถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม ข้าไม่คิดว่ามันจะเป็นโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มจริง ๆ ” เสียงร้องดังออกมาจากใกล้ ๆ ชายชราที่อยู่ในชุดธรรมดาจ้องไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ซึ่งส่องสว่างในขณะที่คนทั้งหมดจากสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงก็รวมตัวอยู่ด้านหลังเขา ไม่แปลกใจเลยที่ท่านประธานและผู้อาวุโสสูงสุดก็อยู่ในนั้นด้วยในตอนที่เจี้ยนเฉินเห็นชายชราคนนี้ ตาของเขาก็แข็งทื่อ เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงชายชราที่กำลังทำความสะอาดเค
