ินมาถึงที่ความสูงระดับเดียวกับโถงศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับโหยวเยว่ ทั้งสองจ้องเขม็งไปที่มัน คำสี่คำ “โถง ศักดิ์สิทธิ์ จันทร์ แจ่ม” แขวนอยู่ที่ป้ายใหญ่ที่ทางเข้าหลักการปรากฏขึ้นมาของโถงศักดิ์สิทธิ์ทำให้เกิดความโกลาหลใหญ่หลวง ร่างจำนวนมากมาถึงที่รอบ ๆ และเซียนผู้คุมกฎก็มาถึงที่ทางเข้าหลัก มีเซียนผู้คุมกฎบางคนจากสมาคมและตระกูลซาร์ข้าง ๆ หัวหน้าตระกูลทั้งแปด ใบหน้าของเซียนผู้คุมกฎทั้งหมดจากตระกูลทั้งแปดซีดและเหนื่อยล้า พวกเขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่จากการที่เขาลงโทษตัวเองก่อนหน้าในวันนี้“โถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม ข้าไม่คิดว่ามันจะเป็นโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มจริง ๆ ” เสียงร้องดังออกมาจากใกล้ ๆ ชายชราที่อยู่ในชุดธรรมดาจ้องไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ซึ่งส่องสว่างในขณะที่คนทั้งหมดจากสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงก็รวมตัวอยู่ด้านหลังเขา ไม่แปลกใจเลยที่ท่านประธานและผู้อาวุโสสูงสุดก็อยู่ในนั้นด้วยในตอนที่เจี้ยนเฉินเห็นชายชราคนนี้ ตาของเขาก็แข็งทื่อ เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงชายชราที่กำลังทำความสะอาดเครื่องเรือนอยู่ เจี้ยนเฉินพบชายคนนี้ครั้งแรกที่หอคอยพลังเซียนธาตุแสงในตอนนั้น ชายชรายังคงเป็นจอมยุทธที่ลึกลับที่เจี้ยนเฉินมองไม่ทะลุ แต่ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินสามารถเห็นถึงความแข็งแกร่งของชายชราคนนี้ได้อย่างชัดเจน เขาเป็นเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 3 ที่เพิ่งตัดผ่านมาได้ท่านประธานถอนหายใจยาวแล้วพูดออกมา “มันบันทึกไว้ว่าเมื่อห