ไปได้” เจี้ยนเฉินพูดพร้อมยิ้ม“ถ้างั้น เจ้าก็ตั้งใจที่จะทดแทนให้ข้าที่ช่วยเจ้าในตอนนั้นใช่หรือไม่ ? ” ตาของนางสว่างไปด้วยแสงที่มีเสน่ห์ในขณะที่นางจ้องตาไม่กระพริบไปที่หน้าของเจี้ยนเฉิน นางยิ้มเล็กน้อย“ในตอนที่ผนึกของวัตถุเซียนคลายออกในอีก 40 ปี ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยแม่นางลี่เว่ยในการตัดผ่านให้ได้ นี่จะทำให้แม่นางลี่เว่ยพอใจหรือไม่ ? ““ข้าหวังว่าหยางยู่เทียนที่น่านับถือจะไม่ผิดสัญญาและทำให้ข้าหงุดหงิดนะ” คารา ลี่เว่ยตอบกลับอย่างเงียบ ๆ ด้วยท่าทางที่ตราตรึงใจ หลังจากนั้น นางก็ยกแก้วของนางให้เจี้ยนเฉินแล้วพูด “มา หยางยู่เทียน ข้าต้องการที่จะดื่มอวยพรให้กับท่านเพื่อฉลองความสำเร็จในการที่จะได้เป็นระดับ 7 ของข้าในอีกสี่สิบปีนี้” คารา ลี่เว่ยเอาจอกสุราไปไว้ใกล้ริมฝีปากของเจี้ยนเฉิน นางจ้องไปที่เขาด้วยใบหน้าที่แดงเล็กน้อยที่อยู่บนหน้าที่สวยงามของนาง เจี้ยนเฉินยังได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ จากมือของนาง กลิ่นนั้นช่างยั่วยวน คารา ลี่เว่ยนั้นสวยจนบดบังรัศมีของพระจันทร์ ถ้าเจี้ยนเฉินไม่ได้มีจิตใจที่แข็งแกร่ง เขาก็คงเผลอใจไปนานแล้วเจี้ยนเฉินหัวเราะคิกคักในขณะที่เขารับจอกสุรามาจากคารา ลี่เว่ย จากนั้น เขาก็ดื่มมันจนหมด“หยางยู่เทียน สุรานี้รสชาติดีหรือไม่ ? ” คารา ลี่เว่ยถามขึ้นมาทันที ในขณะที่ดวงตาของนางยังเปล่งประกาย“สุรานี้มีค่ามาก ดังนั้นแน่นอน มัน…” เจี้ยนเฉินตอบกลับไปอย่างไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตาม ก่