บเล่มเล็กระเบิดขึ้นทันทีที่มันไปสัมผัสโดน ปราณดาบเล็กเปลี่ยนไปเป็นพลังงานของโลกที่พุ่งพวยและหายกระจายไปรอบ ๆปราณดาบเดียวของรุยจินจากดาบมังกรศักดิ์สิทธิ์ได้ทำลายผ่านการโจมตีด้วยทักษะการต่อสู้ระดับเซียนทั้งสองของไคยุนไป ในท้ายที่สุด มันก็พุ่งผ่านหน้าอกของนางไปและหายไปในเส้นขอบฟ้าร่างของซาร์ ไคยุนสั่นไหวอย่างรุนแรงในขณะที่ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน พลังแห่งการมีอยู่ของนางลดลงอย่างรวดเร็วและนางก็ร่วงลงจากท้องฟ้าเหมือนว่าวที่หลุดลอย“ไคยุน ! ” เสียงดังออกมาแต่ไกล เฮาหวู่พุ่งมาด้วยความเร็วดุจสายฟ้าในขณะที่เขาหลอมรวมกับมิติรอบ ๆ เขาจับเอาซาร์ ไคยุนไว้แน่น จากนั้น เขาก็กำลังจะถอยไปไกล“ปล่อยนางไว้ที่นี่นะ ! ” เจี้ยนเฉินไม่รู้จักเฮาหวู่ เขาตะโกนออกมาทันทีที่เห็นว่ามีบางคนกำลังจะช่วยซาร์ ไคยุน จากนั้น เขาก็ใช้ทักษะมายาพริบตาและไปถึงตรงหน้าคนที่เขาไม่รู้จักในพริบตา ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเขาเปลี่ยนเป็นลำแสงสีดำในขณะที่เขาใช้มันแทงไปที่ซาร์ไคยุนอย่างไม่ปราณีดาบกว้างสามนิ้วปรากฏขึ้นในมือของเฮาหวู่ทันที มันเปล่งประกายไปด้วยแสงสีเหลืองในขณะที่มันแทงออกไปเหมือนสายฟ้าฟาด“เซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 8 ! ” เจี้ยนเฉินสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของเฮาหวู่ทันทีที่เขาฟันออกไป มันอยู่ในรับความแข็งแกร่งเดียวกันกับซาร์ ไคยุน เขาไม่ได้อยู่ในขั้นสูงสุดและอ่อนกว่าซาร์ ไคยุนเล็กน้อยในตอนที่ดาบของเฮาหวู่กำลังจะปะ
