ู้สึกบางอย่าง ปล่อยมือจากหลี่ลี่มองป้ายมังกรดำอย่างสงสัย ขณะเดียวกัน รอยสักมังกรดำบนตัวนางก็เหมือนมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง
“ข้าเชื่อพวกเจ้าแล้ว แต่ข้าต้องการเหตุผล”
หลี่ลี่กล่าวอย่างสงบ
“เรื่องนี้…”
หัวหน้าหลิวขมวดคิ้วอย่างลำบากใจ จากนั้นก็ถอนหายใจยาวพลางกล่าวว่า
“เรื่องนี้ข้าก็รู้เพียงผิวเผิน เหมือนกับทุกคนในสำนักหยกมังกร แต่ข้าคิดว่าคงไม่ผิด…”
หัวหน้าหลิวเล่าสิ่งที่ตนได้ยินในสำนักหยกมังกรให้หลี่ลี่ฟัง
วิญญาณชั่วนี้คือธิดาคนเดียวของเผิงจื้อเต๋อ ประมุขสำนักหยกมังกร แต่ในการโจมตีครั้งหนึ่ง ทำให้เผิงจื้อเต๋อได้รับบาดเจ็บ และมีผู้ฝึกฝนซุ่มโจมตีมากมาย รวมถึงประมุขจากขอบเขตสำนักหลายคน ในความวุ่นวาย พวกแม่นมได้อุ้มธิดาประมุขหลบซ่อน แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายพวกแม่นมก็ถูกสังหาร และวิญญาณชั่วก็หายสาบสูญ
หลี่ลี่แน่นอนว่ารู้ว่าการที่วิญญาณชั่วอยู่ข้างกายเขานั้นไม่เหมาะสม ไม่ต้องพูดถึงว่าหลิวเหมยเอ๋อร์จะหึงหรือไม่ แม้แต่สำนักหมิงเยว่ก็คงไม่ยอมให้เขาพาคนจากฝ่ายมารเข้าไป
“เมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะมอบวิญญาณชั่วให้พวกเจ้า แต่ถ้าวิญญาณชั่วได้รับความทุกข์ทรมานแม้เพียงเล็กน้อยระหว่างทาง หรือถูกดูหมิ่นแม้เพียงนิดเดียวหลังเข้าสำนักหยกมังกร ข้าจะไม่ละเว้นที่จะกวาดล้างสำนักหยกมังกรของพวกเจ้า”
ทุกคำที่หลี่ลี่พูดออกมาล้วนหนักแน่นชัดเจน
