ย่างเย็นชาในขณะที่ดาบสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นในมือของนาง นางพูด “เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าต้องการที่จะฆ่าไป่เจี้ยน ทำมันหลังจากฆ่าตายแล้ว” หลังจากนั้น นางก็โจมตีเข้ามาก่อนและแทงออกไปเบา ๆ ในขณะที่ดาบระบำอยู่ในมือของนางการโจมตีดูเหมือนธรรมดาแต่มันก็ท้วมท้นไปด้วยความลึกลับ ดาบดูเหมือนช้า แต่มันหลอมรวมกับมิติ มันเคลื่อนไปได้ไกลในทันที และมาถึงเงียบ ๆ ตรงหน้าเจี้ยนเฉิน
ทันทีที่ซาร์ไคยุนได้ยินที่เจี้ยนเฉินพูด ใบหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที นางพูดออกมา “เจี้ยนเฉิน ข้าไม่สนว่าเจ้าจะมีความบาดหมางอะไรกับไป่เจี้ยน แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะแก้ปัญหานี้ในอนาคต ข้าไม่สามารถส่งไป่เจี้ยนให้เจ้าได้ในตอนนี้”
“ในเมื่อเจ้าไม่ส่งไป่เจี้ยนมา ข้าก็จะไปเอาตัวมันออกมาเอง” สายตาของเจี้ยนเฉินค่อนข้างเย็นชาในขณะที่จิตสังหารและจิตต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา มันพุ่งพรวดขึ้นอย่างเร็วเมื่อยุทธภัณฑ์จักรพรรดิปรากฏขึ้นในมือขวาของเขา พลังบรรพกาลทำลายล้างไหลออกมาช้า ๆ และหมุนวนอยู่รอบอาวุธ“ช้าก่อน ! ” ในตอนนี้เอง เสียงชราก็ดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ชายชราที่ดูเหมือนจะอายุเจ็ดสิบกว่าพุ่งขึ้นมาจากด้านล่าง และหิ้วคนผู้หนึ่งไว้ในมือ คนที่ถูกหิ้วไว้คือไป่เจี้ยนตระกูลซาร์มีเซียนราชา 2 คน หนึ่งในนั้นคือซาร์ ไคยุนในขณะที่อีกคนคือชายชราที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา“เจี้ยนเฉิน ขอคารวะ” ชายชราคำนับไปที่เจี้ยนเฉินก่อนที่จะพูด “เจี้ยนเฉิน ข้าคือ ซาร
