ยุนไม่ได้ทำอะไร นางจ้องไปที่เขาอย่างเย็นชาและในขณะที่ความไม่พอใจปรากฎลึกอยู่ในดวงตาของนาง นางพูดอย่างเย็นชา “ท่านจำเรื่องเมื่อหลายปีก่อนได้หรือไม่ ? มันเป็นเพราะท่านเข้ามายุ่งเมื่อหลายปีก่อนและทำให้ข้าต้องแยกจากเฮาหวู่และข้าก็ทุกข์ทรมานมาทั้งชีวิต ข้าไม่พอใจที่ข้าไม่แข็งแกร่งพอในตอนนั้นที่ข้าจะสามารถต่อต้านคำสั่งจากผู้อาวุโสอย่างท่านได้ ดังนั้นข้าจึงต้องจำยอม แต่ตอนนี้ ข้าไม่ใช่ซาร์ ไคยุนคนก่อนแล้ว เจ้าไม่มีสิทธิ์หรือพลังที่จะมาควบคุมสิ่งที่ข้าจะทำในวันนี้”ซาร์ วีมอสรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาถูกแทงด้วยเข็มในขณะที่เขาฟังคำพูดเย็นชาของซาร์ ไคยุน เขาพูดออกมาอย่างเจ็บปวด “ไคยุน ข้ารู้ว่าข้าผิดในเรื่องเมื่อหลายปีก่อนหน้านี้ ข้าไม่สามารถชดเชยให้กับเจ้าได้ มันเป็นทวดของเจ้าเองที่ทำลายความสุขในชีวิตของเจ้าไป แต่เจ้ายังเป็นคนของตระกูลซาร์ เลือดของตระกูลซาร์ไหลเวียนอยู่ในตัวเจ้า เจ้าปรารถนาที่จะเห็นตระกูลซาร์ต้องตกต่ำงั้นหรือ”“ตระกูลซาร์ ตระกูลซาร์ อย่ามาพูดกับข้าเกี่ยวกับตระกูลซาร์ ในสายตาของท่าน มันก็มีแค่ตระกูลซาร์” ซาร์ ไคยุนร้อนรนขึ้นมาทันที นางจ้องไปที่ซาร์ วีมอสด้วยสายตาที่แปลกไป ในขณะที่ความเจ็บปวดและความไม่พอใจปรากฎอยู่ด้านใน นางกัดฟัน “เมื่อท่านกลัวนักว่าข้าจะนำปัญหามาให้ตระกูลซาร์ ข้า ซาร์ ไคยุนจะตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับตระกูลซาร์ของท่าน จากวันนี้เป็นต้นไป ทุกอย่างที่ข้าทำจะไม่เก
