ฉินและคนอื่นลอยอยู่อย่างเงียบ ๆ หลายพันเมตรกลางอากาศเหนือตระกูลซาร์ หลังจากนั้นไม่นาน พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลหลายดวงก็ปรากฏขึ้นรอบ ๆ พวกเขาเคลื่อนที่ไวมากและมาล้อมเจี้ยนเฉินเอาไว้ในเวลาไม่กี่วินาทีต่อมา พวกเขาอยู่ห่างออกไปร้อยเมตรเซียนผู้คุมกฎเป็นหัวหน้าตระกูลของผ่าทั้งแปด พวกเขาทั้งหมดเคร่งเครียดและจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างระมัดระวัง ไม่มีใครกล้าที่จะบุ่มบ่าม ในขณะที่พวกเขาบอกได้เพียงว่า ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นเซียนราชาจากพลังแห่งการมีอยู่ของชายหนุ่มนี้เพียงคนเดียว พวกเขาไม่กล้าที่จะไปยั่วยุชายหนุ่มคนนี้“ข้าขอถามชื่อของผู้อาวุโสและอะไรที่ทำให้ท่านเกิดความเข้าใจผิดกับเมืองแห่งเทพเจ้าของพวกเราถึงได้ทำให้ผู้อาวุโสโกรธขนาดนี้ได้หรือไม่ ? ” หัวหน้าตระกูลป้องมือไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่เขาถามด้วยน้ำเสียงที่สุภาพมากเจี้ยนเฉินจ้องอย่างเย็นชาผ่านไปที่หัวหน้าตระกูลของเผ่าทั้งแปด สายตาของเขาแหลมคมเหมือนกระบี่ที่อยู่นอกฝัก ที่ใดก็ตามที่เขามองผ่านไปมันก็เหมือนว่าตรงนั้นถูกแทงไปด้วยกระบี่ซึ่งทำให้เกิดความเจ็บปวด สายตาของเขาทำให้เกิดความหนาวสั่นถึงแม้อากาศจะอบอุ่น“ผู้อาวุโส ? ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่คิดว่าข้าจะได้กลายเป็นผู้อาวุโสของพวกเจ้า คนของตระกูลทั้งแปด เจ้าทำไมลืมง่ายเช่นนี้? ทำไมพวกเจ้าไม่เบิ่งตามองให้ดี ๆ ว่าข้าคือใครล่ะ ? ” เจี้ยนเฉินหัวเราะ น้ำเสียงเขากำลังเยาะเย้ยหลังจากนั้น เซียนผู
