สสูงสุดจึงปฏิบัติต่อไป่เจี้ยนอย่างสุภาพและนอบน้อมมาก“โปรดอย่ากังวลไปเลย องค์ชายไป่เจี้ยน ข้าได้แจ้งความปรารถนาของท่านไปให้หัวหน้าตระกูลแล้ว ถ้าหัวหน้าตระกูลปรารถนาที่จะพบเจ้า นางจะบอกเอง ดังนั้นกรุณารออีกสักสองสามวัน” ผู้อาวุโสสูงสุดยิ้มท่าทางของไป่เจี้ยนเริ่มหวาดกลัว เขารอที่นี่มากลายวันแล้ว และถ้ามันยังเป็นต่อไปแบบนี้ เขาคงไม่สามารถที่จะพบหัวหน้าตระกูลได้แม้จะผ่านไปหลายเดือนทันใดนั้นเอง ความคิดก็ผุดขึ้นมาในหัวของไป่เจี้ยน เขาป้องมือ “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด กรุณาส่งต่อข้อความนี้ไปให้ผู้อาวุโสซาร์ ไคยุนด้วย ไป่เจี้ยนสนิทกับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และได้รู้เรื่องในอดีตบางอย่างมาจากนาง นี่รวมถึงเรื่องความรักระหว่างผู้อาวุโสเฮาหวู่และผู้อาวุโสไคยุนที่เคยมีด้วย ผู้เยาว์มาในครั้งนี้เพื่อที่จะเสนอแผนที่จะขจัดความบาดหมางระหว่างผู้อาวุโสทั้งสอง และทำให้ทั้งสองกลับมาดีกัน”ดวงตาของผู้อาวุโสสูงสุดแข็งทื่อเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น และเขาก็เคร่งเครียดทันที เขาจ้องเขม็งไปที่ไป่เจี้ยน “องค์ชายไป่เจี้ยน นี่จริงหรือ ? ถ้าเจ้าหลอกหัวหน้าตระกูล ผลลัพธ์จะต้องออกมารุนแรงมาก”“มันเป็นเรื่องจริงแน่ ! ” ไป่เจี้ยนสาบาน“พาเขามาหาข้า ! “เสียงเย็นชาของผู้หญิงดังออกมาจากโถงทันทีที่ไป่เจี้ยนพูดจบ อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาที่มาของต้นกำเนิดเสียงผู้อาวุโสสูงสุดรีบวางถ้วยชาในมือลงและยืนขึ้น เขาพูดอย่างสุภาพ
