า พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะหนีได้ด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้เจี้ยนเฉินเข้ามาแต่ไกลด้วยใบหน้าที่มืดมน พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลได้พุ่งเป้าไปที่สองคนนั้น มันทำให้พวกเขารู้สึกว่าเหมือนมีภูเขากำลังทับไปที่พวกเขา พวกเขายังยากแม้กระทั่งจะหายใจทันใดนั้นเอง ชายชราทั้งสองก็คุกเข่าลงพร้อมกัน พวกเขาคำนับไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่พวกเขาอ้อนวอน “ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน ได้โปรดปล่อยพวกเราไป เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรา มันถูกบงการอย่างลับ ๆ จากราชาเสือของตระกูลกิลลิกัน ถ้าพวกเราไม่ฟังเขา เขาก็จะฆ่าพวกเรา ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน ต้นเรื่องทั้งหมดมาจากราชาเสือไม่ใช่พวกเรา พวกเราแค่เป็นตัวหมากในมือของราชาเสือ”“ใช่ ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน พวกเราเป็นแค่หมากในมือของราชาเสือ พวกเราไม่มีทางเลือกอื่น มันไร้ประโยชน์ที่เจ้าจะฆ่าพวกเรา ดังนั้นได้โหรดยกโทษให้พวกเร้าวย ถ้าเจ้าต้องการจะแก้แค้น ไปหาราชาเสือ เขาเป็นศัตรูที่แท้จริงของเจ้า” ชายชราหม่าเทิงพูดตามคำอ้อนวอนของชายชราซิตูเสียงดัง เขาทำเหมือนเขามีความผิด เขาทำเสียงน่าสงสารเพราะเขาจำเป็นต้องทำเจี้ยนเฉินจ้องไปที่ชายชราทั้งสองคนอย่างเย็นชา จิตสังหารของเขาเพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลง และเขาก็ชักเอายุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกมาจากแหวนมิติของเขาอย่างช้า ๆเจี้ยนเฉินไม่สามารถปล่อยให้คนร้ายที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาเมื่อหลายปีก่อนตายไปได้อย่างง่ายดายชายชราทั้งสองกลัวมากกว่าเดิมเมื่อเจี้ยนเฉินเอายุทธภัณฑ
