นไม่สนในการปิดบังพลังแห่งการมีอยู่ของตัวเองอีกต่อไป พวกเขาพุ่งขึ้นไปบนเพดาน และหนีไปไกลด้วยความเร็วสูงจิตสังหารของเจี้ยนเฉินเริ่มระเบิดออกมาทันทีซึ่งเขาพยายามจะข่มเอาไว้เมื่อเขาเห็นคนร้ายที่ฆ่าพ่อแม่ของเขา จิตสังหารเริ่มแผ่กระจายไปรอบ ๆ ทำให้อุณหภูมิดิ่งลงทันที เขาตะโกนออกมา “เจ้าคิดว่าจะหนีได้ต่อหน้าข้าอย่างนั้นหรือ ? ” เสียงของเจี้ยนเฉินดังและชัดมาก มันสั่นสะเทือนท้องฟ้าทันทีเหมือนเสียงฟ้าร้อง มันดังเสียดหูชายชราซิตูและหม่าเทิงนิ่ง พวกเขาเริ่มสั่นทันทีจากเสียงของเจี้ยนเฉินและหยุดโดยไม่รู้ตัว พวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว ต่อหน้าเซียนระดับราชา พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะหนีได้ด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้เจี้ยนเฉินเข้ามาแต่ไกลด้วยใบหน้าที่มืดมน พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลได้พุ่งเป้าไปที่สองคนนั้น มันทำให้พวกเขารู้สึกว่าเหมือนมีภูเขากำลังทับไปที่พวกเขา พวกเขายังยากแม้กระทั่งจะหายใจทันใดนั้นเอง ชายชราทั้งสองก็คุกเข่าลงพร้อมกัน พวกเขาคำนับไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่พวกเขาอ้อนวอน “ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน ได้โปรดปล่อยพวกเราไป เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรา มันถูกบงการอย่างลับ ๆ จากราชาเสือของตระกูลกิลลิกัน ถ้าพวกเราไม่ฟังเขา เขาก็จะฆ่าพวกเรา ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน ต้นเรื่องทั้งหมดมาจากราชาเสือไม่ใช่พวกเรา พวกเราแค่เป็นตัวหมากในมือของราชาเสือ”“ใช่ ผู้อาวุโสเจี้ยนเฉิน พวกเราเป็นแค่หมากในมือของราชาเสือ พวกเราไม่มีทา
