้วยท่าทางที่เคารพ หนังสือทั้งสองเหมือนจะเป็นเล่มเดียวกันแต่มันถูกแยกส่วนกันอยู่“เจ้าพูดอะไรก็ไม่มีผลหรอก ข้าจะฆ่าพวกเจ้าในวันนี้” เจี้ยนเฉินเน้นทุกคำที่เขาพูด น้ำเสียงของเขาเย็นชา และทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็แทงออกไปทันที แขนของเขาสั่น และยุทธภัณฑ์จักรพรรดิก็กลายเป็นกำแพงราง ๆ ที่คลุมตัวชายชราทั้งสองเอาไว้ เขาแทงออกไปนับครั้งไม่ถ้วนในเวลาอันสั้นมาก แต่ละการโจมตีมีความเร็วที่เหลือเชื่อ ภาพติดตาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ จนหนาแน่นเต็มพื้นที่ไปหมด มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าภาพเบลอนั้นเป็นกระบี่จริงหรือภาพลวง“อ้าก ! ! “ชายชราทั้งสองสั่นอย่างน่าเวทนา เลือดและเนื้อกระเด็นไปทั่วทั้งพื้นที่ที่เต็มไปด้วยภาพติดตา มันเปลี่ยนอากาศจนกลายเป็นหมอกเลือดที่เกลื่อนไปทั่วท้องฟ้า อากาศรอบ ๆ พวกเขาถูกย้อมจนเป็นสีแดงชายชราทั้งสองโหยหวนและคำรามออกมาอย่างน่าเวทนามากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ความเจ็บปวดก็ทุกข์ทรมานขึ้น มันสยดสยองมากสักพักต่อมา เจี้ยนเฉินก็หยุดลงในที่สุด นอกเหนือจากหัวของพวกเขา ชายชราทั้งสองคนเหลือเพียงโครงกระดูกเท่านั้นนับตั้งแต่คอลงมา พวกเขาถูกตัดทั้งเป็นจนไม่มีเนื้อเหลืออยู่ แม้แต่อวัยวะของพวกเขายังหายไปจนหมดอาวุธเซียนที่อยู่ในปราณของพวกเขาถูกทำลายโดยเจี้ยนเฉิน ในตอนนี้ ทั้งสองลอยอยู่กลางอากาศได้เพราะเจี้ยนเฉินได้พันธนาการมิติตรงนั้นไว้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็คงร่วงลงไปที่พื้นแล้ว“เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าต้องที่จ
