ห้ข้าฆ่าพวกเจ้าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ข้าจะให้พวกเจ้าชดใช้และจ่ายดอกเบี้ยด้วยเลือดจากสิ่งที่พวกเจ้าทำไปเมื่อหลายปีที่แล้ว ข้าจะแยกและฉีกพวกเจ้าเป็นชิ้น ๆ ” เจี้ยนเฉินกัดฟัน หลังจากนั้น ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเขาก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง มันค่อย ๆ เลาะกระดูกของพวกเขาออกเจี้ยนเฉินทรมานชายชราทั้งสอง 2 ชั่วยามเต็ม ๆ ในตอนที่พวกเขาเหลือแต่หัวแล้ว เขาก็กำจัดวิญญาณของทั้งสองทิ้งเพื่อให้มันสลายไปตลอดกาลเจี้ยนเฉินเก็บยุทธภัณฑ์จักรพรรดิไปอย่างช้า ๆ และเงยหน้าขึ้นไปที่ท้องฟ้าสีคราม หลังจากนั้น เขาก็ถอนหายใจยาว ในตอนนี้คนร้ายที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาทั้งหมดก็ได้ตายไปแล้ว เขาได้แก้แค้นให้พ่อแม่ของเขาได้สำเร็จลุล่วงแล้ว
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ประตูจะเสร็จ เจี้ยนเฉินก็ปรากฏขึ้นที่ข้าง ๆ เขาและต่อยเข้าไปที่ประตู เขาทำให้มิติสั่นไหวอย่างรุนแรง และป้องกันไม่ให้ประตูมิติเกิดขึ้นมาได้
“เจ้ามีจิตสังหารที่รุนแรงมากต่อนิกายดาบโลหิต ถ้าข้าปล่อยเจ้าไปในวันนี้ เจ้าจะต้องมาทำร้ายนิกายดาบโลหิตแน่เมื่อเจ้าแข็งแกร่งกว่านี้ ดังนั้นเจ้าจะต้องตายวันนี้” พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินพุ่งพวยขึ้นในขณะที่เขาจ้องไปที่หลัวโตว หลังจากนั้น เขาก็ต่อยไปที่หน้าอกของหลัวโตวจนทะลุ ซี่โครงและอวัยวะของเขาแหลกเละหลัวโตวกระอักเลือดออกมา เขาทนการบาดเจ็บและจ้องอย่างเย็นชาไปที่เจี้ยนเฉิน เขาตะโกนออกมา “ข้าเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิของจักรวรรดิเฟยล
