้ยนเฉินลอยอยู่สูงในอากาศในขณะที่เขาจ้องอย่างเย็นชาไปที่หลัวโตว เขาพูดออกมาอย่างเยือกเย็น “ถ้าเจ้ามีความแข็งแกร่งแค่นั้น เจ้าอาจจะหยุดคนของนิกายดาบโลหิตที่นี่ตลอดไปไม่ได้”หลัวโตวตกใจในความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน แต่เขาก็ยังคงเหยียดต่อไป “หัวหน้านิกายดาบโลหิต เจ้าทรงพลังจริง ๆ ข้าไม่ได้ใกล้เคียงที่จะเป็นคู่มือของเจ้าเลย แต่เรื่องที่น่าสนใจกำลังจะเกิดในไม่ช้านี้แล้ว”มิติตรงหน้าหลัวโตวบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงทันทีที่เขาพูดจบ มันกลายเป็นประตูมิติอย่างรวดเร็ว พลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังมากกว่าหลัวโตวเปล่งรัศมีออกมาจากประตูมิติ มันพุ่งออกมาเหมือนมังกรสองตัวที่โกรธเกรี้ยวและบิดตัวและเลี้ยวไปรอบ ๆ มันลอยอยู่ไปทั่วทั้งบริเวณข้างหน้าพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังทั้งสองนี้ อากาศและพลังงานของโลกก็หยุดเคลื่อนไหว แม้แต่พลังธรรมชาติก็ยังสงบลงชายชราผิวเลือดฝาดสองคนออกมาจากประตูมิติ สายตาของพวกเขาลุกโชนเหมือนคบเพลิงในขณะที่พวกเขาจ้องมองอย่างแหลมคมไปที่เจี้ยนเฉินก่อนที่จะไปหยุดที่หลัวโตวท่าทางของพวกเขาเปลี่ยนไปพร้อมกันเมื่อเขาเห็นสภาพที่ย่ำแย่ของหลัวโตว พวกเขาก้าววออกไป 1 ก้าวและไปโผล่ตรงหน้าเขาอย่างเงียบ ๆ หนึ่งในนั้นถามออกมาเสียงทุ้ม “หลัวโตว เจ้าสบายดีนะ ? ใครทำให้เจ้าบาดเจ็บเช่นนี้ ? ““ผู้พิทักษ์จักรพรรดิฟางหยัน ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทาจิ คนที่ทำให้ข้าบาดเจ็บเป็นหัวหน้านิกายคนใหม่ของนิกายดาบโลหิต ข้าไม่ใช่
