ณายกโทษให้ข้าด้วย”“หืม ศัตรูที่เจ้าพูดถึงในฐานะที่เป็นคนของนิกายดาบโลหิตอาจจะเป็นคนที่เจ้าได้ค่าตอบแทนสูงแน่ เจ้าทั้งหมดทำอะไรโอหังเกินไป อาณาจักรหลงฉีของพวกเราอาจจะไม่ได้ยอดเยี่ยมเท่ากับเจ้าเลย แต่พวกเราก็ไม่ใช่อะไรที่พวกเจ้าจะเหยียบย่ำได้ เจ้าอย่าบังอาจฆ่าใครในพระราชวังนี้นะ” ผู้พิทักษ์จักรพรรดิพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกร้าว พวกเขาคิดว่าเจี้ยนเฉินมาฆ่าคนสำคัญภายในพระราชวังใบหน้าของเจี้ยนเฉินมืดมนเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น และเขาก็พูด “ถ้าทั้งสี่ท่านยืนยันที่จะต่อต้านพวกเรา ข้าก็จะทำให้พวกเจ้าโกรธโดยไม่สนแล้วนะ”ผู้พิทักษ์จักรพรรดิสั่นอยู่ภายใน พวกเขารู้ว่าความขัดแย้งนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มที่จะเปล่งพลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลออกมา ในเวลาเดียวกัน อาวุธเซียนก็ปรากฏขึ้นในมือของพวกเขา และพวกเขาก็เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ปากของเจี้ยนเฉินบิดไปด้วยความเหยียดหยาม ในตอนที่เขากำลังจะเคลื่อนไหว แสงราง ๆสีแดงสี่สายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ผู้พิทักษ์ทั้งสี่ของนิกายดาบโลหิตมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉินพร้อมกันและขวางทางผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่ของอาณาจักรหลงฉีเอาไว้ เหล็กแหลมยาวสีแดงเลือดได้ปรากฎขึ้นมาที่มือของพวกเขา ในขณะที่มีชั้นพลังหยินที่ชั่วร้ายที่เปล่งประกายออกมาจากอาวุธการต่อสู้กำลังจะเกิดขึ้น“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่คิดมาก่อนว่าหลังจากที่ผ่านมาพันปีแล้ว นิกายดาบโลหิตก็ยังมีความกล้า แล
