าของพระราชวัง เจ้าคิดว่าอาณาจักรหลงฉีของข้าไม่มีความหมายเลยอย่างนั้นหรือ ? ” เสียงโกรธเกรี้ยวระเบิดออกมาจากด้านล่าง แม้ว่ามันจะดูโบราณ แต่มันก็เต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉงและดังสะท้อนไปทั่วรอบ ๆชายชราผิวเลือดฝาดสองคนบินออกมาจากพระราชวังหลังจากพูดจบ พวกเขาพุ่งไปในอากาศด้วยความเร็วดุจสายฟ้าและพลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาล พวกเขาเผชิญหน้ากับกลุ่มของเจี้ยนเฉินห่างออกไป 100 เมตรเสียงของผู้พิทักษ์จักรพรรดิทำลายความสงบสุขของพระราชวัง และมันก็วุ่นวายขึ้นมาในทันที ยามรักษาการณ์จำนวนมากพุ่งออกมาจากที่ต่าง ๆ ในพระราชวัง แต่เมื่อพวกเขาเห็นศัตรูที่อยู่ในอากาศ พวกเขาก็อึ้งไปทันที สิ่งที่พวกเขาทำได้ทั้งหมดมีเพียงคอยดูอยู่อย่างกังวล
“รับทราบ ! “
ผู้พิทักษ์จักรพรรดิกลับผ่านประตูมิติไปที่อาณาจักรหลงฉีทันที ในขณะที่หลัวโตวก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเข้าไปที่ส่วนต้องห้ามลึกเข้าไปในพระราชวังในขณะที่จิตสังหารเป็นประกายที่ตาของเขาเป็นครั้งคราว “น้องข้า มันก็เป็นพันปีแล้วที่เจ้าตายด้วยน้ำมือของนิกายดาบโลหิต พี่ไม่สามารถแก้แค้นให้เจ้าได้ในตอนนั้น แต่ในตอนนี้โอกาสได้มาถึงแล้ว พี่สาบานว่าจักรวรรดิเฟยลี่จะทำทุกอย่างเพื่อที่จะล้างบางนิกายดาบโลหิตไปซะหลังจากที่ฮุสตันตายไปแล้ว ข้าจะแก้แค้นให้เจ้า”ในตอนนั้น หลัวโตวมีทางเลือกที่จะอยู่ที่อาณาจักรหลงฉีหลังจากที่เขาสำเร็จเป็นเซียนราชาแล้ว เขาสามารถทำให้ฐานะของอาณาจักรรุ่งโรจ
