ำออกมา “พวกเขาดูเหมือนจะเกลียดพวกเรามาก”“ในการลอบสังหารตลอดพันปีที่ผ่านมา พระราชาและผู้พิทักษ์จักรพรรดิสองคนตายด้วยน้ำมือของนิกายดาบโลหิต แน่นอนว่าพวกเขาไม่พอใจพวกเรา” ผู้พิทักษ์อธิบายออกมาอย่างไร้อารมณ์ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่รวมกันอยู่ในพระราชวัง ทั้งหมดเคร่งเครียด“ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าคนของนิกายดาบโลหิตจะปรากฏขึ้นมาอีกครั้งในอาณาจักรหลงฉี ช่วงพันปีที่ผ่านมา นิกายดาบโลหิตได้คร่าชีวิตผู้พิทักษ์จักรพรรดิ 2 คนไป พวกเราจะแก้แค้นให้พวกเขา”“สามร้อยปีที่ผ่านมา ผู้พิทักษ์จักรพรรดิหลัวโตวได้ตัดผ่านเป็นเซียนราชาได้สำเร็จ เขาเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิของจักรวรรดิเฟยลี่ในตอนนี้ ขณะที่หนึ่งในผู้พิทักษ์จักรพรรดิที่นิกายดาบโลหิตได้สังหารไปเป็นน้องเล็กสุดของหลัวโตว พวกเราควรจะติดต่อเขาเพื่อให้เขามาช่วยพวกเราทันที”ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่ส่งคนผ่านประตูมิติไปที่จักรวรรดิเฟยลี่ทันทีเพื่อส่งข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับหลัวโตวในอีกมุมหนึ่ง ผู้พิทักษ์ทั้งสี่ของนิกายดาบโลหิตก็พักอยู่ในโรงเตี้ยมในอาณาจักรหลงฉี พวกเขาทำสมาธิอยู่ตลอดวันโดยไม่ขยับเขยื้อนไปไหน พวกเขาพยายามที่จะสัมผัสให้ได้ถึงตำแหน่งที่แน่นอนของชายชราทั้งสอง ในขณะที่พวกเขารอให้หัวหน้านิกายมาถึงชายวัยกลางคนในชุดขาวนั่งอยู่บนเตียงใหญ่ภายในโถงที่ประดับอย่างสวยงามภายในจักรวรรดิเฟยลี่ พลังแห่งการมีอยู่ของเขาธรรมดาแต่ก็หนาแน่นและให้ความรู้สึกที่มั