ฮุสตันก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างออก หลังจากที่ลังเลเล็กน้อย เขาก็ดึงเอาลูกธนูสีแดงเลือดออกมาแล้วบอกกับเจี้ยนเฉิน “เจี้ยนเฉิน มีคนสองคนที่ฆ่าพ่อแม่ของเจ้าที่ยังมีชีวิตอยู่ ถ้าเจ้าต้องการที่จะล้างเค้น เอาลูกธนูนี้ไปหาผู้พิทักษ์ทั้งสี่ของนิกายดาบโลหิต พวกเขารู้ว่าทั้งสองคนนั้นอยู่ที่ไหน” ฮุสตันพูด ในขณะที่เขาส่งลูกธนูออกไปจิตสังหารรุนแรงลุกโชนขึ้นในตาของเจี้ยนเฉินทันที เขายังจำได้ชัดว่ามีทั้งหมด 5 คนที่ฆ่าพ่อแม่ของเขา เขาและผู้พิทักษ์ทั้งสี่ของนิกายดาบโลหิตได้ฆ่าไปแล้ว 3 คนในเมืองแห่งเทพเจ้าเมื่อหลายปีก่อน ในขณะที่อีก 2 คนยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาหนีไปโดยใช้ทักษะลับเจี้ยนเฉินคิดว่าผู้พิทักษ์ทั้งสี่ได้จัดการฆาตกรทั้งสองไปแล้ว เขาไม่คิดว่าทั้งสองคนนั้นจะยังมีชีวิตอยู่เจี้ยนเฉินยื่นมือออกไปรับลูกธนูอย่างช้าช้าจากฮุสตัน เขากำมันในมือแน่น ในขณะที่เขาพูดอย่างเย็นชา “ข้าจะหาทั้งสองคนนั้นให้เร็วที่สุดและจะให้พวกนั้นชดใช้สิ่งที่พวกเขาทำเมื่อหลายปีก่อน”ฮุสตันมองไปที่ลูกธนูที่อยู่ในมือของเจี้ยนเฉินและเขาก็ยิ้มออกมา อย่างไรก็ตาม เขาหยุดยิ้มอย่างรวดเร็วแล้วเขาก็พูดออกมา “เจี้ยนเฉิน ข้าจะกลับไปที่หุบเขายั่งยืนทันทีที่ข้าออกจากมิติวัตถุเซียนเพื่อที่จะไปฝึกฝนต่อ ข้าจะพยายามสำเร็จเป็นเซียนจักรพรรดิให้ได้ก่อนที่ข้าจะตาย เจี้ยนเฉิน เจ้าสังหารคนไปมากมายในการเดินทางของเจ้ามาเมื่อหลายปีมานี้ นอกเหนือไปจากนั้น คว
