้ยนเฉินคารวะทั้งสองอย่างสุภาพทันทีที่พบกับพวกเขา เขามองผ่านไปที่ทั้งสองอย่างรวดเร็วและพบว่าฮุสตันยังคงหน้าซีดบาดเจ็บอยู่ ในอีกมุมหนึ่ง หงเหลียนก็ดูปกติดี ยกเว้นแต่ความเหนื่อยที่นางยากที่จะปิดบังเอาไว้ได้เจี้ยนเฉินสามารถสัมผัสได้ชัดถึงพลังแห่งการมีอยู่ของหงเหลียนที่อ่อนแอกว่าก่อนหน้านี้แม้ว่าหงเหลียนจะเป็นฟีนิกซ์ที่มีชีวิตอยู่ได้หลายพันปี นางก็ดูมีอายุแค่ยี่สิบกว่าปีเท่านั้น หงเหลียนเริ่มจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างดุร้ายเมื่อนางได้ยินเจี้ยนเฉินเรียกนาง นางพูดพร้อมโกรธเล็กน้อย “ผู้อาวุโสอะไร ? เจี้ยนเฉิน ข้าดูแก่ขนาดนั้นเลยหรือ ? “เจี้ยนเฉินอึ้งไป เขาไม่คิดว่าหงเหลียนจะมีปฏิกิริยารุนแรงอย่างนี้จากการที่ถูกเรียกว่าผู้อาวุโสรุยจินยิ้มให้กับหงเหลียนที่มีปฏิกิริยาแบบนั้นแล้วพูด “หงเหลียน ตอนไหนกันที่เข้าเจ้าทำตัวเหมือนเด็กหญิง ? มันไม่เหมือนกับเป็นเจ้าเลย”หงเหลียนใช้มือเล่นผมของนาง หลังจากนั้น นางก็หันไปรอบ ๆ และนั่งลงที่เตียง นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความสนใจแล้วพูด “เจี้ยนเฉิน ข้าสูญเสียอย่างมากเพื่อที่จะช่วยเจ้า ข้าเกิดใหม่ 4 ครั้งซึ่งทำให้ข้าอ่อนแอลง 40 ปี พูดมา ว่าเจ้ามีสมบัติอะไรที่จะชดเชยการสูญเสียของข้า ? ” หงเหลียนไม่ดูเหมือนล้อเล่นเลยและคำพูดของนางก็จริงจัง“ข้าจะไม่ลืมความมีน้ำใจของผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิตข้า ข้าจะใช้คืนแน่ถ้าข้ามีอากาสในอนาคต” เจี้ยนเฉินพูด ในขณะที่เขาป้องมือไปโดยไ
