ันก็บินขึ้นจากปกติที่มันวางอยู่ที่มือของเจี้ยนเฉินอย่างเฉยเฉย มันเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงจางจางในขณะที่มังพุ่งเข้าไปหาลุงเซียว ก่อนที่จะหายไปในหว่างคิ้วของเขาตาของลุยซุยหมองลงทันที และเขาก็หลับตา เขาหมดสติไปเจี้ยนเฉินจับไปที่ตัวของเขาอย่างรวดเร็ว แล้ววางเขานอนลงที่พื้น เขารู้ว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เพราะว่ามันเป็นเพียงขั้นตอนที่หินปีศาจชั้นฟ้ายอมรับเขาเป็นเจ้านายเท่านั้น
หัวใจของเจี้ยนเฉินอบอุ่นขึ้นทันทีเมื่อเขาเห็นว่ารุยจินและเฮยยู่เฝ้าเขาอยู่ตลอดเวลาแม้เขาจะอยู่ในเมืองทหารรับจ้าง เขาป้องมือไปที่พวกเขาทั้งสองแล้วพูด “ผู้อาวุโสรุยจินและผู้อาวุโสเฮยยู่ ข้าทำให้พวกท่านรอ”
“ไม่มีปัญหา มันไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ให้ทำที่นี่ ดังนั้นพวกเราจึงมาที่ที่เจ้าเก็บตัว เผื่อว่าจะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเหมือนก่อนหน้านี้” เฮยยู่หัวเราะคิกคักรุยจินจ้องไปที่เจี้ยนเฉินสักพักแล้วพูด “เจี้ยนเฉิน เรื่องที่เกี่ยวกับโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งเป็นความจริงหรือ ? “เฮยยู่หยุดยิ้มแล้วเครียดกับคำถามที่กะทันหันของรุยจินทันทีเจี้ยนเฉินพยักหน้า “ถูกต้อง มันเป็นเรื่องจริง ผนึกของโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งมีอยู่จริง ๆ ใต้เมืองทหารรับจ้าง และจอมยุทธจากโลกนั้นก็มาโจมตีผนึก การโจมตีนี้ทำให้เมืองสั่นไหว”รุยจินเครียด เขาหยุดพูดเกี่ยวกับเรื่องนั้นทันทีแล้วพูดขึ้นมา “เจี้ยนเฉิน พวกเราไปกันเถอะ”หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็พบกับเถี่ยต้าอีกครั้
