นเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงจางจางในขณะที่มังพุ่งเข้าไปหาลุงเซียว ก่อนที่จะหายไปในหว่างคิ้วของเขาตาของลุยซุยหมองลงทันที และเขาก็หลับตา เขาหมดสติไปเจี้ยนเฉินจับไปที่ตัวของเขาอย่างรวดเร็ว แล้ววางเขานอนลงที่พื้น เขารู้ว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เพราะว่ามันเป็นเพียงขั้นตอนที่หินปีศาจชั้นฟ้ายอมรับเขาเป็นเจ้านายเท่านั้น
รุยจินจ้องไปที่เจี้ยนเฉินสักพักแล้วพูด “เจี้ยนเฉิน เรื่องที่เกี่ยวกับโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งเป็นความจริงหรือ ? “
เฮยยู่หยุดยิ้มแล้วเครียดกับคำถามที่กะทันหันของรุยจินทันทีเจี้ยนเฉินพยักหน้า “ถูกต้อง มันเป็นเรื่องจริง ผนึกของโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งมีอยู่จริง ๆ ใต้เมืองทหารรับจ้าง และจอมยุทธจากโลกนั้นก็มาโจมตีผนึก การโจมตีนี้ทำให้เมืองสั่นไหว”รุยจินเครียด เขาหยุดพูดเกี่ยวกับเรื่องนั้นทันทีแล้วพูดขึ้นมา “เจี้ยนเฉิน พวกเราไปกันเถอะ”หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็พบกับเถี่ยต้าอีกครั้ง เขาพูดกับเถี่ยต้าสักพักก่อนที่จะออกจากมิติที่แยกตัวออกไปกับรุยจินและเฮยยู่แล้วกลับไปที่เมืองทหารรับจ้าง หมิงตงยังอยู่ในช่วงสำคัญของการตัดผ่านระดับ ดังนั้นมันจึงจะดีกว่าถ้าเจี้ยนเฉินไม่ไปรบกวนเขาเมื่อเจี้ยนเฉินกลับไปที่เมืองทหารรับจ้างกับรุยจินและเฮยยู่ เมืองก็กลับไปอยู่ในสภาพก่อนหน้านี้ พลังป้องกันได้ทำให้รอยแตกที่พื้นกลับมาเหมือนเดิม ราวกับว่าไม่มีรอยแยกก่อนหน้านี้เลยผู้อาวุโสของเมืองทหารประกาศเหตุผลธรรมดาออกไปเ