ต็มที่ภายใต้ร่างบรรพกาลและพลังเซียนธาตุแสงของเขาเจี้ยนเฉินลืมตาขึ้นช้า ๆ หลังจากที่ฟื้นฟูเต็มที่แล้ว เขาเอาโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดออกมาจากแหวนมิติทันที มันมีขนาดเท่าฝ่ามือในตอนนี้ แต่ไคเซอร์ก็ทำให้โคงศักดิ์สิทธิ์ที่ดูโอ่อ่ากลายเป็นซากปรักหักพัง มันไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนก่อนหน้านี้เจี้ยนเฉินจ้องไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ที่พังทลายด้วยท่าทางที่เจ็บปวด แม้ว่าเขาจะได้รับมันมาไม่นานนี้ แต่มันก็ช่วยเขาไว้อย่างมาก การมีโถงศักดิ์สิทธิ์ทำให้เขาเทียบเท่ากับตระกูลผู้พิทักษ์ได้“พลังของโถงศักดิ์สิทธิ์ยังไม่หายไป มันน่าจะกำลังซ่อมแซมตัวเองอยู่ในตอนนี้ แต่มันก็ช้ามาก ด้วยความเร็วในตอนนี้ มันคงใช้เวลาหลายทศวรรษหรืออาจจะมากกว่าศตวรรษในการซ่อมแซมตัวเองได้สมบูรณ์” เจี้ยนเฉินพึมพำในขณะที่เขาจ้องไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ ก่อนที่เขาจะเก็บมันเข้าไปในแหวนมิติ เขารู้ว่าเขาจะไม่สามารถใช้มันได้อีกเป็นเวลานานในอนาคตหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็เอาวัตถุเซียนออกมา วัตถุเซียนทนการโจมตีของไคเซอร์มาหลายครั้ง แม้ว่าไคเซอร์จำทำลายมันไม่ได้ แต่มันก็มีรอยอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าระดับความเสียหายจะไม่ได้มากเมื่อเทียบกับโคงศักดิ์สิทธิ์ แต่วัตถุเซียนก็สามารถซ่อมแซมตัวเองได้ ดังนั้นมันจึงกลับสู่สภาพเดิมได้โดยใช้เวลาไม่มาก“วัตถุเซียนแข็งแรงกว่าโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดมาก ถ้าเซียนจักรพรรดิต้องการที่จะทำลายมัน พวกเขาจำเป็นจะต้อง
