จ้าเมืองเมื่อหลายปีที่แล้วคงจะอยู่ในระดับที่สวรรค์ยังเกรงกลัวเลยและมันคงเหนือกว่าระดับความเข้าใจของพวกพวกเรา”ทันใดนั้นเอง เทียนเจี้ยนก็หันไปหาผู้อาวุโสด้านหลังเขาแล้วพูด “มันไม่สำคัญว่าโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งจะมีจริงหรือไม่ อย่าแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ไม่เช่นนั้นมันจะทำให้ทั้งทวีปตกอยู่ในความหวาดกลัว”..ในห้องที่เงียบและเย็นแสงสีขาวนวลก็ย้อมห้องจนเป็นสีขาวหิมะ เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ที่กึ่งกลางของห้องในขณะที่เขาใช้พลังเซียนธาตุแสงในการรักษาตัวเองอยู่แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะได้รับบาดเจ็บอย่างหนักในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ แต่เขาก็ใช้เวลาสั้นมากในการฟื้นฟูได้เต็มที่ภายใต้ร่างบรรพกาลและพลังเซียนธาตุแสงของเขาเจี้ยนเฉินลืมตาขึ้นช้า ๆ หลังจากที่ฟื้นฟูเต็มที่แล้ว เขาเอาโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดออกมาจากแหวนมิติทันที มันมีขนาดเท่าฝ่ามือในตอนนี้ แต่ไคเซอร์ก็ทำให้โคงศักดิ์สิทธิ์ที่ดูโอ่อ่ากลายเป็นซากปรักหักพัง มันไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนก่อนหน้านี้เจี้ยนเฉินจ้องไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ที่พังทลายด้วยท่าทางที่เจ็บปวด แม้ว่าเขาจะได้รับมันมาไม่นานนี้ แต่มันก็ช่วยเขาไว้อย่างมาก การมีโถงศักดิ์สิทธิ์ทำให้เขาเทียบเท่ากับตระกูลผู้พิทักษ์ได้“พลังของโถงศักดิ์สิทธิ์ยังไม่หายไป มันน่าจะกำลังซ่อมแซมตัวเองอยู่ในตอนนี้ แต่มันก็ช้ามาก ด้วยความเร็วในตอนนี้ มันคงใช้เวลาหลายทศวรรษหรืออาจจะมากกว่าศตวรรษในการซ่อมแซมตัวเองได้สมบูรณ์”
