จริง ๆ ไม่เคยมีข่าวเรื่องโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งปรากฏขึ้นมาก่อนเลยบนทวีปเทียนหยวน ดังนั้น ทุกคนที่ได้ยินมันอย่างกระทันหันจึงยากที่จะเชื่อมันได้เช่นกันถ้าคนที่บอกเจี้ยนเฉินไม่ใช่โมเทียนหยุน แต่เป็นเด็กที่อายุน้อยกว่าเขา เจี้ยนเฉินก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน เขาคงคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกเจี้ยนเฉินมองผ่านไปที่ทุกคนอย่างสงบ เขาไม่ได้เห็นความจริงจังในคนพวกนี้เลยหลังจากที่พวกนี้รู้เรื่องโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้ง แทนที่กัน พวกเขากลับไม่แยแส บางคนยังยิ้มอย่างประชดประชันออกมาอีกด้วยเจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะลอบถอนใจ เขาส่ายหน้า “ขอโทษด้วย แต่ข้าไม่สามารถพาพวกท่านไปที่ใต้ดินเพื่อดูผนึกได้ อย่างไรก็ตาม ข้าจะบอกพวกท่านทุกอย่างที่ข้ารู้เกี่ยวกับโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้ง พวกท่านจะเชื่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกท่าน”อาณาเขตใต้เมืองทหารรับจ้างเป็นเขตของเสี่ยวหลิง ถ้านางไม่อนุญาต แม้แต่เซียนจักรพรรดิก็เข้าไปที่นั่นไม่ได้ เจี้ยนเฉินไม่ต้องคิดเลยเพราะมันคงเป็นไม่ได้ที่เสี่ยวหลิงจะยอมให้พวกเขาลงไปที่ผนึก“หืม เรื่องที่เกี่ยวกับโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งเป็นเรื่องโกหกจริง ๆ เจี้ยนเฉิน เข้าสร้างเรื่องเหลือเชื่อนี้มาเพื่อหลอกพวกเรา เจ้าพยายามจะทำอะไรกันแน่ ? ” ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายยิหยวนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างรุนแรงเจี้ยนเฉินมีความบาดหมางกับนิกายยิหยวนอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ตอบกลับอย่างสุภาพ เขาจ้องอย่างเย็นชาไปที่ผู้อ
