ยวกับเรื่องโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งและสถานการณ์ของเสี่ยวหลิงที่อยู่ที่นั่น รวมถึงตอนที่เขาเจอกับวิญญาณของโมเทียนหยุนด้วย เขาแค่ไม่ได้บอกเรื่องที่เกี่ยวกับศิลาเซียนหยินหยางเท่านั้น
ในตอนที่เทียนเจี้ยนได้รู้เรื่องเกี่ยวกับโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งจากเจี้ยนเฉิน เขาก็นิ่งอึ้งไป เขาเหม่อไปนาน การมีอยู่ของโลกแบบนั้นเป็นที่น่าตกใจของทวีปเทียนหยวน ซึ่งทำให้เขายากที่จะสงบจิตใจลงได้ เขาพูดไม่ออก
หลังจากผ่านไปนานเทียนเจี้ยนก็กลับมาตั้งสติได้ เขาสูดลมหายใจเข้าไปลึกและข่มความตกใจเอาไว้อย่างช้า ๆ เขาจ้องตาเจี้ยนเฉินและถามเจี้ยนเฉินด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย “เจี้ยนเฉิน ทั้งหมดเป็นความจริงหรือไม่ ? มีอุโมงค์ที่นำไปสู่โลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งใต้เมืองทหารรับจ้างจริงงั้นหรือ ? การสั่นไหวที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันที่เมืองทหารรับจ้างเป็นเพราะจอมยุทธที่เหนือกว่าเซียนจักรพรรดิของโลกนั้นโจมตีผนึกอย่างนั้นหรือ ? “
“ข้ามั่นใจมาก” เจี้ยนเฉินตอบกลับอย่างเคร่งเครียด เขาต้องการที่จะปิดบังเรื่องเกี่ยวกับโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งต่อไปจริง ๆ นี่เป็นการป้องกันการตื่นตระหนกบนทวีปเทียนหยวนถ้าข่าวนี้แพร่กระจายออกไป อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถที่จะเสี่ยงเลือกทางนี้ได้ในเพราะสถานการณ์ที่เป็นในตอนนี้
ท่าทีของเทียนเจี้ยนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเป็นน่ากลัว เขาพูดเสียงแหบ “พวกเราต้องบอกตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบเกี่ยวกับเรื่องนี้ทันทีเพื่อที่พวกเราจะไ
