ทำลาย” เสี่ยวหลิงสะอื้นในขณะที่นางปรากฎอยู่ตรงหน้าผนึกที่ถูกยืดออก นางเหมือนเด็กที่กำลังทำความผิดในตอนนี้ นางกังวล กลัว และเสียใจ“ผนึกที่อยู่ตรงนั้นถูกทำลายแล้ว ผนึกตรงนี้จะถูกทำลายไปไม่ได้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ไม่เช่นนั้นเมืองที่นายท่านสร้างมาด้วยความพยายามก็จะหายไป ถ้าเมืองหายไป นายท่านจะต้องโกรธมากแน่” เสี่ยวหลิงพึมพำกับตัวเองในขณะที่นางกลั้นน้ำตา นางกำลังกดผนึกที่เหลืออยู่ในตอนนั้นเอง พลังงานมหาศาลที่รวมกันอยู่ที่ใต้เมืองทหารรับจ้างก็เริ่มพุ่งพวยอย่างรวดเร็วและไหลไปที่ผนึกไม่หยุดเหมือนคลื่นที่บ้าคลั่ง ในตอนสุดท้าย ผนึกดูดซึมมันเอาไว้ทั้งหมดผนึกเริ่มส่องแสงจ้ากำลังจากที่มันดูดพลังงานมหาศาลเข้าไป ซึ่งทำให้มันแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ“ทำลาย ! “ในเวลาเดียวกัน เสียงเล็ก ๆ ก็ดังออกมาจากหลุมมืดที่อยู่ใต้ผนึก มันบอกไม่ได้ว่าเป็นเสียงของชายหรือหญิง เสียงเต็มไปด้วยเสน่ห์ในขณะที่มันสะท้อนมาจากด้านใต้พื้นปราณดาบที่โจมตีไปที่ผนึกระเบิดออกไปด้วยแสงแสบตาทันที สายพลังของปราณดาบที่ทรงพลังที่เพียงพอที่จะสั่นไหวโลกได้ได้พุ่งออกมาภายในมัน และก็โจมตีไปที่ผนึกอย่างรุนแรงมากกว่าเก่าอีกครั้ง มันต่อต้านผนึกที่ถูกเสริมพลังและทำให้มันย่ำแย่“โอ้ ช่างเป็นคนที่ทรงพลังอะไรแบบนี้ ! ” เสี่ยวหลิงอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา แววแห่งความกังวลเกิดขึ้นที่ใบหน้าของนางและสายพลังงานดั้งเดิมก็เริ่มที่จะไหลออกมาจากร่างของนาง มั
