วลาฮุสตันในการตั้งตัว เขาก้าวออกไปเงียบ ๆ และไปถึงที่ตรงหน้าฮุสตัน เขามองฮุสตันอย่างเย็นชาก่อนที่จะยื่นมือที่กลายเป็นกรงเล็บไปที่หน้าอกของฮุสตัน เขาต้องการที่จะควักหัวใจของฮุสตันออกมาเช่นกัน“มันไม่ง่ายหรอกที่จะฆ่าข้าได้ ! ” ฮุสตันจ้องกลับไปในขณะที่พลังเซียนด้านมืดที่อยู่บนตัวเขาก็หายไปทันที หมอกสีแดงเลือดหนาแน่นก็พวยพุ่งออกมจากเขา มันหนาเหมือนเลือดที่เหนียวเหนอะคลุมร่างของฮุสตันเอาไว้ทั้งหมด เขาพูดเสียงทุ้มจากในหมอก “นี่คือพลังหยินที่ชั่วร้ายที่ข้าควบแน่นมาจากการสังหารคนไปนับไม่ถ้วนตลอดทั้งชีวิตของข้า ในตอนแรกข้าคิดว่าข้าจะไม่ใช้มันอีกแล้ว แต่ข้าไม่คิดเลยว่าข้าจะได้เห็นความยิ่งใหญ่ของมันอีกครั้งก่อนที่ข้าจะตายไป ไคเซอร์ รับไปซะ”“นะ นี่มันพลังหยินที่ชั่วร้ายของนิกายดาบโลหิต ช่างเป็นพลังหยินชั่วร้ายที่ทรงพลังอะไรขนาดนี้” ท่าทางของไคเซอร์เปลี่ยนไปเมื่อเขาได้เห็นหมอกแดงที่หนาแน่นนี้ มือของเขาที่กำลังเอื้อมไปที่ฮุสตันก็หยุดชะงักอยู่กลางอากาศ เขาไม่อยากที่จะยื่นมือออกไปมากกว่านี้ เขาถอยกลับอย่างรวดเร็วอย่างไม่ลังเลและพยายามที่อยู่ห่างจากฮุสตันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้อย่างไรก็ตาม มันก็สายไปแล้ว พลังหยินชั่วร้ายทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ ฮุสตันก็ควบแน่นกลายเป็นเหล็กแหลมสีแดงเลือดที่พุ่งไปหาไคเซอร์เหมือนเป็นแสงสีแดงไคเซอร์เคร่งเครียดมากขณะที่เขาเผชิญหน้ากับเหล็กแหลม เขาไม่ได้แสดงความเคร่งเครียดถ
