ก็เอาโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดออกมาจากแหวนมิติของเขา เขาขยายมันออกอย่างรวดเร็ว
“อย่าต่อต้าน ข้าจะส่งพวกเจ้าทั้งหมดเข้าไปในมิติวัตถุเซียน” เจี้ยนเฉินคำรามออกมา เขาส่งโหยวเยว่ เสือขาวและรัมกุยเนสเข้าไปในวัตถุเซียนให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ จากนั้นเขาก็หายเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์
พลังงานที่มหาศาลกระเพื่อมออกมาจากเฮยยู่ และเกราะสีฟ้าครามก็ปรากฏขึ้นบนตัวของเขา มีดพร้าที่ส่องแสงสีเงินก็ปรากฎขึ้นมาที่มือขวาของเขาด้วยในขณะที่มันเปล่งประกายออกมาด้วยความกดดันอย่างน่ากลัว เขาหวังพึ่งสิ่งของเหล่านี้เป็นอย่างมากเพื่อที่จะใช้ต่อกรกับเซียนจักรพรรดิในฐานะที่เขาเป็นเซียนราชาขั้นสูงสุด
ราชาเปิงจำจักรพรรดิเสือและไคเซอร์ได้ตั้งแต่เห็นตอนแรก เขาตกใจทันที่และคุกเข่าลงหนึ่งข้าง “ข้าขอคารวะท่านไคเซอร์ที่เคารพและฝ่าบาทจักรพรรดิเสือ ! “
“พวกเราขอคารวะท่านไคเซอร์ที่เคารพและฝ่าบาทจักรพรรดิเสือ ! ” ผู้อาวุโสทั้งหมดคุกเข่าลงหนึ่งข้างเช่นกัน
ไคเซอร์และจักรพรรดิเสือไม่แม้แต่มองไปที่พวกนั้นและไม่สนใจ พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินที่เพิ่งหนีเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์
“ในตอนแรก เจ้าไม่สนใจกฎของตระกูลกิลลิกันและเข้ามาที่ส่วนลึกของเทือกเขาครอส จากนั้นเจ้าก็ฆ่าจอมยุทธของเผ่าพันธุ์ของข้าอีก อภัยให้เจ้าไม่ได้ เจี้ยนเฉิน ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าจะหนียังไงครั้งนี้ อย่าคิดว่าการซ่อนอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์แบบนั้นจะทำให้เจ้าปลอดภั
