กราะขนนกเทพเพลิงและปิ่นเทพเพลิง หงเหลียน ข้าจะให้ของสองสิ่งแก่เจ้าตอนนี้” รุยจินยื่นมือของเขาออกไปพร้อมกับส่งสิ่งของเหล่านี้ให้หงเหลียนค่อนข้างอึ้ง นางไม่อยากจะเชื่อว่าของเหล่านี้ปรากฏอยู่ต่อหน้านาง นางยื่นมือออกไปรับอย่างไม่รู้ตัว มือของนางสั่นในขณะที่นางรับสิ่งของมาจากรุยจิน นางไม่ได้ละสายตาจากของสองสิ่งนี้เลยตลอดที่คุยกันสักพักต่อมา หงเหลียนก็สงบลง นางละสายตาจากสิ่งของแล้วจ้องเขม็งไปที่รุยจิน “รุยจิน เจ้าไปได้สมบัติในตำนานของตระกูลข้ามาจากที่ไหนกัน ? ไม่ใช่ว่าสหายร่วมตระกูลของข้าเอามันไปด้วยตอนที่พวกเขาหายไปเมื่อหลายปีก่อนแล้วหรือ ? ““ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น” รุยจินส่ายหน้าแล้วพูดต่อ “หงเหลียน ลองดูดี ๆ และดูว่าสมบัติเหล่านี้เหมือนกับสมบัติที่อยู่ในความทรงจำที่ได้รับการถ่ายทอดมาของเจ้าหรือเปล่า”หงเหลียนมองไปที่รุยจินอย่างสงสัย ในขณะที่นางหลับตาช้า ๆ นางสัมผัสถึงสมบัติทั้งสองอย่างตั้งใจนางลืมตาเปิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ตาของนางส่องสว่างสดใสจนดูเหมือนจะโปร่งแสง และความตกใจและเหลือเชื่อก็แทนที่อารมณ์ก่อนหน้านี้ของนาง“พลังงานดั้งเดิม นี่มันพลังงานดั้งเดิม เป็นไปได้ยังไง ? พลังงานดั้งเดิมมาอยู่ในสมบัติในตำนานของตระกูลข้าได้อย่างไร ? ” หงเหลียนร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้อีกครั้ง ความตกใจของนางพุ่งจนไปถึงขีดสุดนางเกิดและเติบโตมาในมิติของวัตถุเซียน แต่ความทรงจำที่ได้รับการถ่ายทอดมาของนางก็มีข้อม
