ัวที่เหลืออยู่ พวกเขาทั้งหมดกระจายออกไปไกลจากตรงที่เจี้ยนเฉินและราชาเสือสู้กัน พวกเขาทั้งหมดจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ ในตอนนี้ ทุกคนบอกได้เลยว่าเจี้ยนเฉินนั้นเป็นเซียนราชามนุษย์และเป็นคนที่ราชาเสือไม่สามารถเอาชนะได้ผู้อาวุโสทุกคนมองหน้ากันและกันในขณะที่พวกเขาลอยอยู่ไกล พวกเขาเริ่มลังเล การที่มนุษย์ผ่านเข้ามาเทือกเขาครอสเป็นอะไรที่พวกเขายอมไม่ได้ แต่ผู้ที่มาในครั้งนี้นั้นน่ากลัวเกินไป พวกเขาไม่กล้าที่จะพุ่งเข้าไปอย่างไม่คิด มันเหมือนว่าพวกเขากำลังรนหาที่ตายหลังจากนั้น ผู้อาวุโสทั้งหมดก็มองไปที่ราชาเปิง พวกเขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปยุ่งเช่นกันเพราะว่าพวกเขาเห็นการกระทำของราชาเปิง เช่นนั้น พวกเขาจึงทำเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ยินที่ราชาเสือพูด“ราชาเสือ เจ้ากล้าที่จะวางแผนต่อต้านเทพเจ้าของทวีปของเจ้า นี่เป็นบาปนัก ข้าอยากจะรู้ว่าใครจะช่วยเจ้าในตอนนี้” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเย็นชา เขาต่อยออกไปอีกครั้งที่หลังของราชาเสือ มันทะลุเข้าไปในตัวราชาเสือ ในขณะที่พลังที่รุนแรงก็กระแทกให้เขากระเด็นไป เขากระแทกลงที่พื้นอย่างแรง พื้นเต็มไปด้วยรอยแยกและทำให้เกิดหลุมใหญ่เจี้ยนเฉินไม่ได้หยุดและลดระดับลงมา ในตอนที่ราชาเสือจะลุกขึ้นมา เจี้ยนเฉินเตะไปที่หัวของราชาเสืออย่างรุนแรง ทำให้เขากระเด็นไปที่อากาศอีกครั้งเจี้ยนเฉินสามารถฆ่าราชาเสือได้อย่างไม่ยากเย็น แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเพราะมันจะทำให้ราชาเสือ
