นทุกที่ที่คลื่นพลังงานผ่านไป กลุ่มฝุ่นฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศในขณะที่หินก็แตกกระจาย ภูเขาทั้งหมดสิบลูกถล่มลงจากพลังงานที่เหลืออยู่ หินที่ถล่มลงมากระจายออกไปทุกที่ซึ่งทำให้พื้นดินสั่นไหวอย่างต่อเนื่องและส่งเสียงอื้ออึงออกมาเจี้ยนเฉินสลายมือของราชาเสือไปได้อย่างง่ายดาย พลังงานที่เหลืออยู่กระแทกราชาเสือถอยกลับไป ซึ่งทำให้เขาถอยกลับไปสองสามก้าว เขาเต็มไปด้วยความตกใจสัตว์อสูรระดับ 7 ทั้งหมดที่กำลังพุ่งเข้ามาเพื่อพยายามที่จะหยุดราชาเสือหยุดเนื่องจากพลังงานทันที ก่อนที่พวกเขาจะกระเด็นถอยไปอย่างช่วยไม่ได้ แม้แต่รัมกุยเนสก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วยเจี้ยนเฉินต่อยออกไปเป็นครั้งที่ 2 เพื่อที่จะหยุดคลื่นพลังงานที่กำลังเข้ามาและป้องกันไม่ให้โหยวเยว่รับบาดเจ็บราชาเปิงยืนอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรโดยไม่ขยับ เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความสนใจและหัวใจของเขาก็อยู่นิ่งไม่ได้ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาในขณะที่คิด “ดูเหมือนข้าจะกังวลมากเกินไป พยัคฆ์ปีกเทวะมีบางคนที่เชื่อใจได้ในการมาที่ส่วนลึกของเทือกเขาครอสจริง ๆ แม้ว่ามันจะไม่รู้ว่าราชาเสือต้องการที่จะทำร้ายมัน”“เป็นไปได้ยังไง ? ! มันเป็นไปได้ยังไงกัน ! ? ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งขึ้นมากในเวลาอันสั้นขนาดนี้ ! ? ” ราชาเสือร้องออกมาเจี้ยนเฉินเหยียดออกมา “ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ราชาเสือ วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า” หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็มาถึงตรงหน้าราชาเสือ เขาโจมตี
