ละเกือบจะเอาชีวิตของเขาไปได้
ในพริบตาเดียว ราชาเสือก็มาถึงตรงหน้าทุกคนและยืนอยู่ข้างข้างราชาเปิง เขายืนห่างจากกลุ่มของเจี้ยนเฉิน 50 เมตร
ความเกลียดพุ่งพวยอยู่ในแววตาของรัมกุยเนสทันทีที่นางเห็นราชาเสือ นางขบฟันแล้วพูดออกมา “ราชาเสือ เจ้าอาจจะไม่คิดว่าข้าจะยังมีชีวิตอยู่ วันนี้ ลูกของข้าและข้าจะฆ่าเจ้าด้วยตัวเองและฉีกเจ้าเป็นชิ้น ๆ เพื่อล้างแค้นให้กับสามีของข้า” เสียงของนางเต็มไปด้วยอารมณ์
ราชาเสือไม่สนใจรัมกุยเนสและจ้องอย่างมืดมนไปที่เสือขาว สายตาของเขาเป็นประกายแล้วเขาก็คิด “การเติบโตของพยัคฆ์ปีกเทวะช่างน่ากลัวจริง ๆ ข้ามันคิดมาก่อนเลยว่ามันจะมาถึงระดับ 7 ด้วยระยะเวลาอันสั้นขนาดนี้หลังจากที่มันถือกำเนิดขึ้นมา ถ้าให้เวลามันอีกสักหน่อย การกลายเป็นระดับ 8 คงไม่ใช่ปัญหาสำหรับมัน แต่มันก็ทำอะไรข้าไม่ได้จนกว่ามันจะเป็นระดับ 8 จริง ๆ “
หลังจากนั้น ราชาเสือก็มองผ่านไปที่กลุ่มของเจี้ยนเฉิน เขาไม่สนใจโหยวเยว่ แต่เมื่อเขาเห็นเจี้ยนเฉินและเฮยยู่ ตาของเขาก็หรี่เล็กลงมาก เขาไม่สามารถมองผ่านความแข็งแกร่งของทั้งสองได้
พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินถูกปิดบังเอาไว้โดยวัตถุเซียน จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมองผ่านถึงความแข็งแกร่งของเขาด้วยความสามารถของราชาเสือในตอนนี้ เฮยยู่ซึ่งเป็นเซียนราชาในขั้นสูงสุด เขายิ่งยอดเยี่ยมไปกว่าเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9 เสียอีก ถ้าเขาลบพลังแห่งการมีอยู่ของเขา ราชาเสือก็คงไม่สามา
