้” เจี้ยนเฉินมองไปที่เสือขาวในตอนที่เขาพูดถึงตรงนี้ ก่อนที่จะพูดต่อ “ผู้อาวุโส ท่านไม่ได้พบลูกของท่านมาหลายปี ท่านต้องมีเรื่องที่จะพูดเยอะแน่ ข้าไม่รบกวนท่านแล้ว ทั้งสองคนจะได้มีเวลาพูดคุยกัน”
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินและโหยวเยว่ก็ออกไปจากโถง และทิ้งให้ทั้งสองอยู่ด้วยกัน
หลังจากที่เจี้ยนเฉินและโหยวเยว่ออกไป รัมกุยเนสก็มองไปที่เสือขาวที่สง่างาม นางบอกได้เลยตั้งแต่เห็นครั้งแรกว่าลูกของนางเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 แล้ว
ในตอนที่เสือขาวจากนางไปในตอนแรก มันยังเป็นลูกเสือที่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ ในตอนนี้มันได้กลายเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ที่ทรงพลัง ความเร็วในการเติบโตของมันรวดเร็วจนรัมกุยเนสประหลาดใจมาก นางรู้สึกตื่นเต้นและมีความสุขมาก
เจี้ยนเฉินและโหยวเยว่เดินอยู่เคียงข้างกันบนเนินใกล้ ๆ เจียงเฉินมองออกไปไกล จากนั้น เขาก็ถอนหายใจยาว เจี้ยนเฉินได้บรรลุเรื่องที่ค้างคาในจิตใจของเขามาหลายปี รัมกุยเนสได้รับการรักษาในที่สุด และเสี่ยวไป๋ก็ได้กลับมาพบกับนาง
โหยวเยว่ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างเขา นางกอดแขนของเจี้ยนเฉินเอาไว้ในขณะที่สายตาของนางเป็นประกาย นางดูโลกที่แปลกตาภายในวัตถุเซียนอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดเลยว่ามันแตกต่างจากโลกภายนอก
“เจี้ยนเฉิน นี่มันที่ไหนกัน ? ” โหยวเยว่ถาม เสียงของนางฟังดูน่าพึงพอใจเหมือนเสียงนกร้อง
“นี่เป็นมิติภายในวัตถุเซียน” เจี้ยนเฉินอธิบายเรื่องมิติวัตถุเซียนในโหยวเยว่ฟัง มันทำให้นางเข้าใจ
