ั้นทั้งหมดที่พวกเขาทำได้ก็คือตามขนเสือไปเท่านั้นอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เร็วมากแม้ว่าจะบินอยู่ในพริบตาเดียว หลายวันก็ได้ผ่านไป กลุ่มของเจี้ยนเฉินผ่านอาณาจักรนับไม่ถ้วนที่มีขนาดต่าง ๆ กันเช่นเดียวกันกับเทือกภูเขาต่าง ๆ พวกเขาบินไปอย่างต่อเนื่องและเข้าใกล้ทางเหนือหลังจากที่พวกเขาเดินทางมาได้ 10 ล้านกิโลเมตรในเวลาเดียวกัน เซียนสวรรค์ก็ทำลายม่านพลังของรัมกุยเนสได้สำเร็จในที่สุด ม่านพลังต้านการโจมตีของพวกเขามาได้มากกว่าสิบวันและพลังงานของมันก็หมด มันเผยให้เห็นทางเข้าที่มืดดำของโพรงเซียนสวรรค์ถอยหลังไปหลังจากที่ม่านพลังสลายไป เฒ่าโฮวเข้าไปในโพรงอย่างระมัดระวังคนเดียว เขาเห็นรัมกุยเนสที่ไร้พลังอยู่บนพื้นเพียงปราดแรกที่มองตาของรัมกุยเนสเต็มไปด้วยความอ่อนแอและหมองหม่น นางมองไปที่เฒ่าโฮว ก่อนที่จะหลับตาลงอย่างช้า ๆ นางยอมรับความตายแล้วในตอนนี้ เพราะนางไม่มีพลังที่จะหนีได้ในสภาพตอนนี้ แม้ว่านางจะต่อต้านอย่างเต็มกำลังไปในเฮือกสุดท้ายในสถานการณ์แบบนี้ นางก็คงไม่สามารถทำให้เซียนผู้คุมกฎที่อยู่ในสภาพดีเยี่ยมบาดเจ็บได้เฒ่าโฮวจ้องเขม็งไปที่รัมกุยเนสสักพัก หลังจากที่เขายืนยันได้แล้วว่า สัตว์อสูรระดับ 7 นี้บาดเจ็บอย่างหนัก เขาก็ลังเลเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ยอมประมาท เขาโบกมือแล้วรวมพลังงานที่ทรงพลังแล้วยิงไปที่รัม กุยเนสด้วยความเร็วแสงบู้ม !รัมกุยเนสลอยออกไปอย่างไม่ได้ต่อต้านอะไร นางปะทะเข้ากับผนั
