าวางสถานะที่สูงส่งของพวกเขาเอาไว้และไปต้อนรับทั้งสองด้วยตัวเอง พวกเขาสุภาพมากและไม่แสดงความหยิ่งยโสซึ่งเห็นได้โดยปกติระหว่างคนที่ต่างรุ่นกันเพราะว่าทั้งสองได้ให้กับเนิดเจี้ยนเฉินที่เป็นที่ภาคภูมิใจของตระกูลเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนได้เข้าใจเรื่องของตระกูลมาบ้างก่อนหน้าที่พวกเขาจะมาถึงแล้ว พวกเขาไม่ได้ตกตะลึงหรือตกใจเมื่อพวกเขาเห็นเจียงหยาง ซู หยวนเซียว เจียงหยาง ซู อวี้หยวน หรือบรรพบุรุษของตระกูลเจียงหยาง พวกเขาทักทายทั้งสามคนในฐานะที่เป็นผู้เยาว์กว่า เพราะว่าพวกเขานั้นเป็นลูกหลานของเจียงหยาง ซู หยุนคงเช่นเดียวกันไป๋หยุนเทียนและเจียงหยางป้าเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม เมื่อพวกเขาเห็นว่าเจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู อวี้หยวนซึ่งเป็นที่เคารพปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างสุภาพ พวกเขาก็เข้าใจทันทีว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพราะลูกของพวกเขา พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกภูมิใจมาก แต่ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะทำท่าทางหยิ่งยโสตกดึกในคืนนั้น เจียงหยาง ซู หยวนเซียวได้จัดเลี้ยงเพื่อต้อนรับการกลับมาของเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียน แม้แต่ราชาของอาณาจักรเกอซุนยังเดินทางมาไกลมากและมาต้อนรับเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนอย่างอบอุ่น เขาตัดสินใจที่จะผูกสัมพันธ์กับตระกูลนี้ให้แน่นแฟ้น เพราะว่าเขามีความสัมพันธ์ฉันมิตรกับเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนที่ตระกูลนอกเหนือจากเจี้ยนเฉินด้วยราชาเอ่ยถึงการแต่งงานระหว่างลูกสาวของเขาและเจี้ยน
