าไม่ได้ แม้แต่ข้าก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าเกิดตระกูลผู้พิทักษ์รู้ถึงตัวตนของเขาขึ้นมา เพราะว่าเขาไม่ใช่คนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ และตระกูลผู้พิทักษ์ก็มีความอาฆาตกับเทพเจ้าสงครามคนก่อนอีก”
เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ เทียนเจี้ยนพูดถูก ตัวตนของเถี่ยต้านั้นพิเศษเกินไป ความแข็งแกร่งของเขายังไม่เพียงพอที่จะสู้กับตระกูลผู้พิทักษ์ได้ ดังนั้นมันจึงจะที่สุดถ้าเขาไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลผู้พิทักษ์ เจี้ยนเฉินจะอยู่ข้างเถี่ยต้าแน่ถ้าตัวตนของเขาถูกเปิดเผย อย่างไรก็ตาม ตอนที่เขาช่วยเถี่ยต้า ตระกูลผู้พิทักษ์ต้องโกรธเขาและอาจจะตีตราเขาว่าเป็นคนทรยศ แม้แต่ตระกูลเจียงหยางที่เมืองลอร์ก็คงถูกดึงมาเกี่ยวกับเรื่องนี้และคงจะทำให้เกิดเรื่องร้ายแรงมากตามมา
ใบหน้าของเถี่ยต้ามืดมนหลังจากที่ได้ยินคำพดของเทียนเจี้ยน เขาหนักใจมาก
เจี้ยนเฉินแตะบ่าของเถี่ยต้าแล้วพูด “เถี่ยต้า ฝึกอยู่ที่นี่ให้สบาย ข้าจะกลับมาในอีกสองสามวันนี้”
เถี่ยต้าพยักหน้าเงียบ ๆ
หลังจากที่ร่ำลากับทั้งสองคนแล้ว เจี้ยนเฉินก็จากไปพร้อมกับไป๋หยุนเทียนและเจียงหยางป้า พร้อมกับรุยจินและเฮยยู่ เสี่ยวหลิงพยายามที่จะรั้งให้เขาอยู่ก่อนที่เขาจะจากไป เจี้ยนเฉินพยายามอย่างมากเพื่อที่จะปลอบโยนเสี่ยวหลิง
