ยู่ในมือหมิงตงอย่างปกติ ในตอนแรก เขาไม่สนใจมัน แต่ในตอนต่อมา ตาของเขาหรี่เล็กลงทันที เขาเริ่มจ้องเขม็งไปที่ขนสัตว์อสูรสีขาว เขาเคลื่อนไหวเล็กน้อยและมาถึงตรงหน้าหมิงตง หลังจากนั้น เขาก็เอาขนสัตว์อสูรทั้งสามมาจากมือของหมิงตงและตรวจสอบมัน เขาตกตะลึงหมิงตง เจี้ยนเฉิน และเถี่ยต้าทั้งหมดอึ้งเมื่อเห็นท่าทางของเทียนเจี้ยน หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางอย่างและสายตาของเขาก็เป็นประกาย “ผู้อาวุโสเทียนเจี้ยน ท่านรู้เรื่องขนสัตว์อสูรทั้งสามนี้หรือ ? “เทียนเจี้ยนไม่ได้ตอบกลับทันที เขาลูบไปที่ขนสัตว์อสูรสักพักก่อนที่พยักหน้าเล็กน้อย เขามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างสนใจและถามออกมา “เจ้าได้ขนสัตว์อสูรทั้งสามนี้มาจากไหน เจี้ยนเฉิน ? ““ข้าได้พวกมันมาจากหลายที่เมื่อหลายปีก่อน ผู้อาวุโสเทียนเจี้ยน ท่านรู้ความลับที่ซ่อนอยู่ในมันอย่างนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถาม เขาได้รู้ข้อมูลพื้นฐานเกี่วกับขนสัตว์มาจากโมเทียนหยุน แต่มันก็ไม่ได้มากมาย เขาไม่รู้เรื่องอื่นนอกจากว่ามันมีทั้งหมด 18 ชิ้นและมีเพียงวิญญาณของเซียนจักรพรรดิเท่านั้นที่จะสามารถหลอมรวมมันกลับมาได้อีกครั้งเจี้ยนเฉินสงสัยมากมาตลอดเกี่ยวกับความลับที่ซ่อนไว้ในขนสัตว์อสูรเหล่านี้หลังจากที่คิดสักพัก เทียนเจี้ยนก็พูดออกมา “เมืองทหารรับจ้างก็มีชิ้นขนสัตว์อสูรอยู่เหมือนกัน ผู้อาวุโสได้รับมันมาโดยบังเอิญเมื่อหลายแสนปีก่อน และพวกเราก็เก็บรักษามันไว้จ
