สนใจไปที่ไป๋หยุนเทียนที่อยู่ในโลงน้ำแข็งเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า หนึ่งวันหนึ่งคืนได้ผ่านไป และในช่วงเวลานี้ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับแสงที่อยู่รอบ ๆ ไป๋หยุนเทียน เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ยืนอยู่เหมือนรูปปั้นตลอดทั้งวันกลุ่มคนจำนวนมากจากเมืองทหารรับจ้างได้มารวมตัวกัน แม้ว่าหนึ่งวันเต็มเต็มจะผ่านไป แต่จำนวนคนที่มารวมก็ไม่ลดเลยและยังมีแต่จะเพิ่มขึ้นอีกด้วย พวกเขารวมกันเป็นวงหนาแน่นรอบ ๆ กลุ่มของเจี้ยนเฉินในตอนนี้เอง แสงสีขาวนวลที่อยู่รอบ ๆ ไป๋หยุนเทียนก็จางและหายไปอย่างสังเกตได้ คนที่มีสายตาที่แหลมคมบอกได้เลยว่าแสงนั้นไม่ได้จางหายไปไหน แต่เข้าไปในร่างของไป๋หยุนเทียนอย่างช้า ๆ แทน นางกำลังดูดกลืนมันเข้าไปการเปลี่ยนแปลงที่เกิดกับไป๋หยุนเทียนทำให้ตาของเจี้ยนเฉินแข็งทื่อ จากนั้นเขาก็หลับตาและใช้วิชาควบคุมสามวิญญาณเพื่อที่จะตรวจดูสภาพวิญญาณของไป๋หยุนเทียน ในตอนทีเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความยินดีก็ปรากฎขึ้นที่ใบหน้าของเขา“มันสำเร็จ มันสำเร็จ วิญญาณของท่านแม่ข้าหลอมรวมเข้ากับร่างของนางแล้ว” เจี้ยนเฉินพูดด้วยเสียงสั่น เขายินดีมากจนดูไม่เป็นธรรมชาติ เขารอวันนี้มานานเหลือเกินหมิงตง เถี่ยต้า และคนอื่น ๆ ก็ยิ้มออกมาเช่นเดียวกัน พวกเขายินดีกับเจี้ยนเฉินที่สามารถชุบชีวิตพ่อและแม่ของเขาขึ้นมาได้แสงสีขาวนวลหายไปจนหมดและใบหน้าที่ซีดของไป๋หยุนเทียนก็ค่อย ๆ หายไป มันถูกแทนที่ด้วยสีแดงกุหลาบ แต่นางก็ยังไม่ตื่น“ตามบ
